Wyrok NSA oz. we Wrocławiu z 20 stycznia 1994 r., SA/Wr 1606/93

Teza

Przekazanie przez rodziców środków finansowych uzyskanych ze sprzedaży mieszkania na spłatę mieszkania córki w zamian za możliwość zamieszkania nie powoduje spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 21 ust. 1 pkt 32 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./.

Sentencja

1. oddala skargę w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 26 kwietnia 1993 r. - Urząd Skarbowy w W. na podstawie art. 104 Kpa i art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./ wymierzył Janowi i Eugenii S. podatek dochodowy w kwocie 10.600.000 zł z tytułu sprzedaży lokalu spółdzielczego własnościowego położonego w W. W uzasadnieniu podano, iż nie dopatrzono się możliwości odstąpienia od nienaliczania zryczałtowanego podatku dochodowego. W ustawie o podatku dochodowym warunkiem zwolnienia uzyskanego dochodu ze sprzedaży lokalu jest wydatkowanie kwoty w ciągu roku na kupno innego budynku bądź jego części, lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość, gruntu, prawa wieczystego użytkowania, spółdzielczego oraz własnościowego prawa do lokalu. Przekazanie kwoty ze sprzedaży lokalu dla córki na spłatę mieszkania, którego właścicielem jest córka w zamian za dożywotnie zamieszkanie nie kwalifikuje się jako spełnienie warunku wynikającego z art. 28 ustawy o podatku dochodowym.

Decyzją z dnia 15 lipca 1993 r. Izba Skarbowa w W. na podstawie art. 136 par. 1 pkt 1 Kpa utrzymała w mocy powyższą decyzję. Podzielono w pełni argumentację organu I instancji. Skargę na powyższą decyzję złożyli Eugenia i Jan S. Domagali się uchylenia powyższych decyzji. Zarzucili, iż decyzje są rażąco niesłuszne i niesprawiedliwe. Naruszają przepisy art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. "b" i art. 21 ust. pkt 32 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzyskane pieniądze przeznaczyli na zabezpieczenie lepszych warunków mieszkaniowych oraz w celu zabezpieczenia sobie opieki córki. Spełnili zatem ustawowe wymogi zwalniające od obowiązku uiszczenia podatku. Dokonana interpretacja przepisów prawa przez organ I i II instancji jest sprzeczna z celem przepisów.

Organ II instancji wniósł o oddalenie skargi.

Podtrzymano wydaną decyzję oraz jej uzasadnienie. Dodano, iż skarżący nie nabyli sami mieszkania własnościowego, lecz wprowadzili się do mieszkania nabytego przez córkę. Nie mogą zatem korzystać ze zwolnienia od uiszczenia należnego zryczałtowanego podatku dochodowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Oceniając stan faktyczny i prawny sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga nie może być uwzględniona. Wyniki oceny przeprowadzonego postępowania oraz stanowisko organów podatkowych nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności, może nastąpić tylko w przypadku istnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy /art. 207 par. 2 i 3 Kpa/. W rozpatrywanym przypadku nie występują takie wady i uchybienia. Zaskarżona decyzja utrzymała w mocy rozstrzygnięcie Urzędu Skarbowego w W. z dnia 26 kwietnia 1993 r. wymierzając skarżącej podatek dochodowy w kwocie 10.600.000 zł z tytułu sprzedaży lokalu spółdzielczego własnościowego.

Zgodnie z treścią przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. "b" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./ sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu jest źródłem przychodu podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym, jeżeli sprzedaż tego prawa nastąpiła przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego prawa.

Zwolnieniu natomiast zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 pkt 32 wyżej wymienionej ustawy podlegają przychody uzyskane między innymi z tytułu sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, o ile nie później niż w okresie roku od dnia sprzedaży zostały wydatkowane w części na nabycie w kraju innego budynku, bądź jego części, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, gruntu, prawa wieczystego użytkowania, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu. Zwolnienie stosuje się również w przypadku wydatkowania kwoty uzyskanej ze sprzedaży, nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży, na nabycie wynikających z przydziału spółdzielni mieszkaniowych prawa do domu jednorodzinnego lub prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym oraz na budowę, rozbudowę albo remont własnego budynku lub lokalu mieszkalnego.

Zwolnienie zaś w całości ma zastosowanie, gdy przychody uzyskane z tytułu sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu uzyskane zostały wtedy, gdy sprzedaż nastąpiła w celu uzyskania, w zamian tych nieruchomości lub praw, spółdzielczego, lokatorskiego prawa do lokalu albo budynku mieszkalnego lub jego części, zajmowanego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale lokalu lub budynku, a także jeżeli sprzedaż nastąpiła w wykonaniu lub w związku z wielostronną umową o zamianie tych budynków lub praw do lokali. Oznacza to również, że zwolnieniu od podatku dochodowego podlega też sprzedaż własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, gdy sprzedaż taka następuje w celu uzyskania w zamian tego prawa innego prawa do lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale lokalu lub budynku.

W przedmiotowej sprawie skarżący po sprzedaży własnościowego prawa do lokalu spółdzielczego w W. nie nabyli żadnego prawa do lokalu mieszkalnego. Zamieszkiwanie skarżących u córki ma charakter umowy użyczenia /art. 710 Kc/. Ustawa przy tego rodzaju umowach nie przewiduje możliwości zwolnienia, o jakich mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./. Ustawodawca nie wymienia żadnych zwolnień związanych z przekazaniem uzyskanych środków finansowych ze sprzedaży mieszkania na spłatę mieszkania córki w zamian za możliwość zamieszkania. Skoro nie zostały spełnione warunki wynikające z przepisu art. 21 powyższej ustawy, trafnie organ I i II instancji uznał, iż skarżący zgodnie z art. 28 ust. 2 ww. ustawy podlegają zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu.

W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa, skargę jako nieuzasadnioną oddalono na podstawie art. 207 par. 5 Kpa.