Wyrok NSA oz. we Wrocławiuz 11 marca 1994 r., sygn. akt SA/Wr 1778/93

Teza

1. Kontrola sądowa uznania administracyjnego jest ograniczona. Z uwagi na to, że uznanie dotyczy z reguły jedynie materialnoprawnej strony działania organu administracyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny może kontrolować w granicach art. 207 Kpa zgodność decyzji z przepisami kompetencyjnymi i proceduralnymi, chyba że naruszenie przepisów proceduralnych nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy /art. 207 par. 2 pkt 3 Kpa/.

W szczególności chodzi o to, czy wyjaśniono i wzięto pod uwagę wszystkie okoliczności faktyczne i prawne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, a więc czy stworzono dostateczne warunki do podjęcia rozstrzygnięcia sprawy, objętego uznaniem.

1. 2. Sąd administracyjny nie uwzględnia zmian stanu faktycznego jakie powstały po wydaniu decyzji.

Zmiany takie prowadzą do nowej sprawy w postępowaniu administracyjnym i do wydania w nim nowej decyzji. W interesie strony leży podanie do wiadomości organów wszystkich istotnych okoliczności sprawy i dopilnowanie ich utrwalenia w dokumentach.