Wyrok NSA oz. we Wrocławiuz 16 grudnia 1994 r., sygn. akt SA/Wr 1823/94

Tezy

1. Brak jest podstaw do przyjęcia, że art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./ są przepisami ogólnymi w stosunku do dekretu z dnia 2 sierpnia 1951 r. o targach i targowiskach /Dz.U. nr 41 poz. 312 ze zm./ i że definicja targowiska z dekretu wyklucza stosowanie art. 15 ust. 2 ustawy przy wymiarze opłat targowych.

2. Wprowadzony przez radę miejską tryb ogłaszania uchwał, zawierających przepisy gminne, w miejscowym akcie promulgacyjnym, jakim jest Biuletyn Urzędowy Rady Miejskiej, wydawanym i rozprowadzanym w drodze prenumeraty, a także w drodze sprzedaży w kasie Urzędu Miejskiego, ocenić należy jako odpowiadający warunkom przewidzianym w art. 42 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm./.

3. Wymagalność opłaty targowej przy inkasowym trybie jej ściągania powstaje w chwili, w której inkasent zażąda uiszczenia tej opłaty od osoby dokonującej sprzedaży targowej. Od tej chwili powstaje również roszczenie o zapłatę odsetek zwłoki w razie odmowy uiszczenia opłaty.

4. Inkaso należności podatkowych i opłat jest formą wykonywania zobowiązań o charakterze podatkowym, a nie ich ustalania w drodze decyzji. Do wezwań inkasentów nie mają zastosowania przepisy art. 39 i następnych Kpa o doręczaniu pism.