Uzasadnienie
Urząd Skarbowy na podstawie art. 104 Kpa oraz art. 44 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./ załatwił odmownie wniosek A. F. w przedmiocie zwolnienia od podatku dochodowego.
W uzasadnieniu podano, iż z decyzji Urzędu Zaopatrzenia Gelsenkirchen - Niemcy, wynika, iż pobrane z zagranicy świadczenie pieniężne jest częściowym zaopatrzeniem wdowim. Przepis art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi m.in., że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem wymienionych w art. 21 ust. 1 tej ustawy, oraz par. 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 1991 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 124 poz. 553 ze zm./ nie wymienia się częściowego zaopatrzenia dla wdów. W sprawie nie mają zastosowania również przepisy art. 27 ust. 2 powołanej ustawy, gdyż kwota otrzymanej z zagranicy renty przekracza wymienioną w tym przepisie kwotę 12.000.000 zł. Jednocześnie poinformowano, iż zgodnie z art. 26 ust. pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczeniu od dochodu podlegają m.in. wydatki na cele rehabilitacyjne, a zasady ich odliczeń zawarto w par. 1 rozporządzenia w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Brak też innych przepisów, na podstawie których można zwolnić otrzymywane świadczenie z podatku dochodowego. Cytowane przepisy nie przewidują również zwolnień od podatku ze względu na stan zdrowia czy też sytuację materialną podatnika.
Izba Skarbowa utrzymała w mocy powyższą decyzję.
W uzasadnieniu podano, iż renta wdowia, jaką otrzymuje podatniczka, nie podlega zwolnieniu od podatku dochodowego na mocy przepisów art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Skargę na powyższą decyzję złożyła A. F. Zarzuciła, iż otrzymywane świadczenie stanowi rentę uzupełniającą /dodatek wdowi/ i objęte jest zwolnieniem od podatku dochodowego, przewidziane w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i par. 12 cyt. rozporządzenia. Zastosowanie wykładni zawężającej powołanych przepisów do bezpośredniego brzmienia "zasiłek rodzinny", pominięcie faktu, iż otrzymywane świadczenie w wysokości 250 DM stanowi ułamkową wielkość najniższego świadczenia emerytalno-rentowego w kraju przyznającego to świadczenie oraz pominięcie faktu, iż dla obywateli RP zaopatrzenie ofiar wojny stanowi świadczenie uzupełniające - obok świadczeń polskich - jest niedopuszczalne. Skoro dla skarżącej jest to jedyne świadczenie i nie otrzymuje nawet dodatku pielęgnacyjnego z tytułu I grupy inwalidztwa i wieku, dlatego skarga jest w pełni uzasadniona.
Organ II instancji wniósł o oddalenie skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21 i zwolnionych od podatku na podstawie odrębnych przepisów.
W art. 10 ust. 1 pkt 1 powyższej ustawy wymieniono jako źródło przychodów podlegające opodatkowaniu m.in. rentę.
Przepis art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz par. 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 kwietnia 1992 r. w sprawie podatku dochodowego od niektórych rodzajów dochodów zagranicznych osób fizycznych i osób prawnych mających miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą /Dz.U. nr 32 poz. 137/ enumeratywnie wymienia, jakie dochody podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego.
W przedmiotowej sprawie wynika, iż skarżąca pobiera rentę wdowią. Została ona przyznana na mocy decyzji Urzędu Zaopatrzenia. Częściowego, zgodnie z prawem zaopatrzenia ofiar wojny /Federalne Prawo o Zaopatrzeniu w Niemczech/. Otrzymywane przez skarżącą świadczenie nie jest wymienione w powyższych przepisach jako podlegające zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych. Zwolnieniu podlegają m.in. dodatki do rent rodzinnych dla sierot zupełnych, zasiłki /dodatki/ rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki wychowawcze oraz zasiłki porodowe, renty przyznawane na podstawie odrębnych przepisów o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin.
Nie można przyjąć, iż otrzymywane przez skarżącą świadczenie jest "dodatkiem wdowim", czy też "zasiłkiem rodzinnym" i podlega zwolnieniu. Jak już wyżej wymieniono, z decyzji przyznającej świadczenie jednoznacznie wynika, iż nie jest to dodatek ani zasiłek, lecz renta wdowia - jako świadczenie podstawowe. Wysokość pobieranego świadczenia nie ma wpływu na ocenę jego charakteru i nie może przesądzać o nim jako dodatku.
Nie można także przyjąć, iż świadczenie skarżącej podlega zwolnieniu z tego tytułu, że jest to świadczenie związane z działaniami wojennymi. Wprawdzie przepis art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia renty przyznane na podstawie odrębnych przepisów o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin, ale chodzi o te świadczenia, które zostały przyznane w trybie ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin /t.j. Dz.U. 1983 nr 13 poz. 68 ze zm./. Z decyzji przyznającej skarżącej świadczenie nie wynika, aby świadczenie wywodziło się z powyższego zaopatrzenia. Z tych powodów nie może także podlegać zwolnieniu na tej podstawie. Skoro pobierane przez skarżącą świadczenie wywodzi swoją podstawę z innego źródła, niż wyżej wymieniono, to nie może być mowy także o traktowaniu go jako świadczenia uzupełniającego.
Nie mają znaczenia w sprawie powołane przez skarżącą sposoby rozliczeń świadczeń polskich.
W tej sytuacji, skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa, skargę - jako nieuzasadnioną - oddalono na podstawie art. 207 par. 5 Kpa.