Wyrok NSA oz. we Wrocławiu z 28 sierpnia 1996 r., SA/Wr 2045/95

Tezy

Termin aktualizacji środków trwałych określony w par. 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 marca 1992 r. w sprawie składników majątkowych uznawanych za środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, zasad i stawek ich amortyzacji oraz trybu i terminów aktualizacji wyceny środków trwałych /Dz.U. nr 30 poz. 130/ jest terminem o charakterze porządkowym.

Przepis ten nie ustanawia sankcji z powodu niedotrzymania tego terminu.

Uzasadnienie

(...) kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416/. Czyli koszty w pojęciu określonym powyższym przepisem, to nie są wszystkie koszty ponoszone, lecz tylko koszty bezpośrednio związane z uzyskaniem przychodu.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowało się bowiem stanowisko, iż użyty przez ustawodawcę zwrot "(...) wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów (...)" - oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia do celów podatkowych wszelkich kosztów, pod tym jednak warunkiem, iż wykaże ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć bezpośredni wpływ na wielkość osiągniętego przychodu /por. wyrok NSA z dnia 3 listopada 1992 r. SA/Po 1393/92 - ONSA 1993 Nr 4 poz. 101/.

Przepisem, który niewątpliwie pozostaje w związku z cytowanym wyżej przepisem ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 15 stycznia 1991 r. w sprawie zasad prowadzenia rachunkowości /Dz.U. nr 10 poz. 35 ze zm./. I tak zgodnie z par. 4 ust. 2 tegoż rozporządzenia wymogi, jakie spełniać winien dokument /dowód księgowy/, aby mógł być podstawą zapisu w księgach rachunkowych, określa par. 7 rozporządzenia.

Wydatków zatem potwierdzonych dokumentami, które nie spełniają wymogów określonych w ww. przepisie - nie można uznać za udokumentowane /udowodnione/, a tym samym przyjąć, iż faktycznie zostały poniesione.

(...) zagadnienie kosztów uzyskania przychodów ma dla funkcjonowania podatku dochodowego podstawowe znaczenie. Możliwość bowiem zaliczenia określonych wydatków i dyspozycji finansowych do kosztów uzyskania przychodów wpływa bezpośrednio na wysokość dochodu będącego podstawą opodatkowania, a w konsekwencji na wysokość należnego zobowiązania. Z tego to względu organy podatkowe zobowiązane są stosownie do zasady prawdy obiektywnej, wyrażonej w art. 7 Kpa do podejmowania wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.

Organy te mają więc obowiązek wszechstronnego zbadania wszystkich okoliczności sprawy oraz obowiązek wszechstronnego rozważenia całego zebranego w sprawie materiału - mając przy tym na względzie przepis art. 77 par. 1, art. 80 Kpa, a także przepis art. 107 par. 3 Kpa. (...)

Zaniechanie (...) przez organ uzasadnienia swej decyzji i w sposób przekonujący i zgodny z zasadami wyrażonymi w art. 7-9 i art. 11 Kpa skutkuje wadliwością tych decyzji określoną w art. 207 par. 2 Kpa w związku z art. 107 par. 3, art. 77, art. 80 i art. 81 Kpa /wyrok z dnia 22 października 1981 r. I SA 2147/81 - ONSA 1981 Nr 2 poz. 104/.

(...) gdy w toku postępowania odwoławczego organ rozpatrujący odwołania stwierdzi, że zobowiązanie podatkowe zostało ustalone w kwocie niższej, niż wynika to z obowiązujących przepisów, zwraca sprawę organowi podatkowemu pierwszej instancji w celu dokonania wymiaru uzupełniającego oraz zmiany w tym zakresie dotychczasowej decyzji.