Wyrok NSA oz. we Wrocławiuz 14 czerwca 1983 r., sygn. akt SA/Wr 205/83

Tezy

1. Działając na podstawie upoważnienia zawartego w par. 12 pkt 6 uchwały nr 18 Rady Ministrów z dnia 20 stycznia 1982 r. w sprawie funduszu aktywizacji zawodowej /M.P. nr 3 poz. 14/ Minister Pracy, Płacy i Spraw Socjalnych wydał zarządzenie nr 8 z dnia 8 lutego 1982 r. w sprawie zakresu działalności i świadczeń finansowych ze środków funduszu aktywizacji zawodowej /Dz.Urz. MPPiSS nr 2 poz. 7/ normujące w przepisach par. 24 ust. 2 i par. 26 ust. 5 pkt 3 kwestię przyznawania oraz cofania zasiłków.

Użyte w obu tych przepisach pojęcie "odpowiedniej pracy" zgodnie z wykładnią autentyczną zawartą w par. 1 ust. 2 pkt 9 lit. "b" i "d" cyt. wyżej zarządzenia oznacza każdą pracę w wyuczonym zawodzie pokrewnym a w przypadku braku takiej pracy - do czasu powstania możliwości jej uzyskania - także pracę zastępczą z możliwością ewentualnego przekwalifikowania się lub przysposobienia zawodowego /lit. "b"/.

Z treści tej definicji wynika, że również "praca zastępcza" jest "pracą odpowiednią" o ile zachodzi przypadek braku takiej pracy a propozycja pracy zastępczej uwzględnia "warunki psychofizyczne i zdrowotne oraz warunki rodzinne" osoby kierowanej a także możliwość jej dojazdu do miejsca pracy i z powrotem w czasie nie przekraczającym 2 godzin przy użyciu publicznych środków komunikacji /lit. "d"/.

Skoro więc przepis par. 26 ust. 5 pkt 3 zarządzenia wskazuje na odmowę przyjęcia "trzech propozycji prac odpowiednich" jako podstawę cofnięcia przyznanego wcześniej zasiłku, to zgodnie z przedstawioną wyżej definicją tych prac taki sam skutek spowoduje odmowa przyjęcia trzech propozycji prac zastępczych.

Na poprawność takiego rozumowania wskazuje ponadto treść przepisu par. 24 zarządzenia wiążąca odmowę przyznania zasiłku z "trzykrotną odmową" podjęcia odpowiednich prac, w tym także prac zastępczych.

2. Ocena "warunków psychofizycznych i zdrowotnych" osób pobierających zasiłki, którym proponuje się prace "odpowiednie" bądź "zastępcze" powinna być dokonywana w tym samym trybie, w jakim ocenia się takie warunki u kandydatów do pracy - a więc podczas badań wstępnych jak o tym stanowi przepis par. 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Opieki Społecznej z dnia 10 grudnia 1974 r. w sprawie przeprowadzenie badań lekarskich pracowników /Dz.U. nr 48 poz. 296/.

Stosownie zaś do postanowień przepisu par. 2 ust. 1 tego rozporządzenia do wykonywania badań wstępnych uprawnione są tylko wymienione w nim rodzaje placówek służby zdrowia, które też wydają orzeczenia o wyniku tych badań /par. 6 ust. 3 cyt. rozporządzenia/.

Szczególny zaś tryb wydawania takiego orzeczenia o przydatności do pracy na określonym stanowisku również sposobu uwzględnienia wyników innych badań lekarskich lub kierowania na takie badania - określają zawarte w par. 4 zarządzenia Ministra Pracy, Płacy i Spraw Socjalnych oraz Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 7 lipca 1972 r. w sprawie trybu przyjmowania do pracy oraz wstępnych badań lekarskich pracowników /M.P. nr 40 poz. 221/.