Wyrok NSA oz. we Wrocławiu z 24 września 1996 r., SA/Wr 2233/95

Teza

Przepisy ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. nr 17 poz. 75 ze zm./ dotyczące zasad orzekania o uprawnieniach w związku z wypełnieniem hipotezy przepisu art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. "a" są oparte na założeniu relacji czasowo-skutkowej między momentem prowadzenia działalności lub zaistnienia stanu uprawniającego do uzyskania statusu kombatanta a czasem zatrudnienia w aparacie bezpieczeństwa publicznego.

Prowadzenie działalności uprawniającej do kombatanctwa powinno wyprzedzać /następować wcześniej/ późniejsze /następcze/ zdarzenie powodujące zniweczenie /utratę/ potencjalnego uprawnienia.

Sentencja

1. uchyla zaskarżoną decyzję.

Uzasadnienie

Skoro skarżący podniósł w postępowaniu administracyjnym okoliczności stanowiące odrębną podstawę przyznania uprawnień kombatanckich na zasadzie art. 4 ust. 1 pkt 3 lit. "b" ustawy, to należało tę okoliczność wszechstronnie wyjaśnić.

Wprawdzie z treści przepisów ustawy nie wynika, by organ administracyjny orzekający w sprawie pozbawienia uprawnień kombatanckich był obowiązany do dokonywania innych ustaleń, w szczególności mogących mieć znaczenie w sprawie ewentualnego przyznania uprawnień kombatanckich tym osobom na podstawie innych tytułów, to jednak obowiązek taki, co jest niewątpliwe, wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego, znajdujących w tym wypadku zastosowanie.