Wyrok NSA oz. we Wrocławiu z 26 maja 1992 r., SA/Wr 310/92

Teza

1. Rady gmin stanowiące przepisy gminne zgodnie z art. 40 ust. 2 ustawy o samorządzie terytorialnym winny treść swoich regulacji dostosowywać ściśle do zakresu przyznanego im upoważnienia i przysługujących im kompetencji, wynikających z ich zadań, a w razie wątpliwości co do zakresu tego upoważnienia wyjaśnić te wątpliwości przez zastosowanie wykładni zawężającej.
2. Przepis art. 40 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm./ jako upoważnienie do stanowienia przepisów gminnych o charakterze ogólnym, nie może stanowić podstawy prawnej do ustalenia opłat za korzystanie z gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej w wypadku, gdy podstawa do ustalenia tych opłat przewidziana została w ustawie szczególnej, ani też do wprowadzenia opłat dodatkowych wykraczających poza upoważnienia wynikające z takiej ustawy.