Wyrok NSA oz. we Wrocławiu z 5 lipca 1985 r., SA/Wr 424/85

Teza

1. Decyzją administracyjną nie jest protokół o ustaleniu szkody, ale rozstrzygnięcie w rozumieniu art. 104 par. 1 Kpa o ustaleniu wysokości odszkodowania lub odmowie przyznania odszkodowania za szkodę łowiecką.
2. Organ I instancji jest zobowiązany do wydania decyzji zarówno pozytywnej, a więc ustalającej wysokość odszkodowania jak też negatywnej, to jest odmawiającej takiego ustalenia z powodu braku szkody lub też braku odpowiedzialności za szkodę.
3. Stosownie do par. 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 sierpnia 1975 r. w sprawie odszkodowań za szkody wyrządzone w uprawach i plonach rolnych przez dziki, łosie, jelenie i daniele /Dz.U. nr 28 poz. 146 ze zm./ naczelnik gminy jest organem odwoławczym w sprawach o ustalenie wysokości odszkodowania z tytułu szkód, o jakich mowa w par. 2 ust. 1-3 rozporządzenia.
4. Decyzje o ustaleniu odszkodowania powinny określać wysokość odszkodowania, a nie jedynie ustalać rozmiar szkód.