Wyrok NSA oz. we Wrocławiu z 9 grudnia 1982 r., SA/Wr 477/82

Teza

1. Organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej, powołanej w myśl art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 25 listopada 1970 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia /Dz.U. nr 29 poz. 245/ do nadzoru nad przestrzeganiem warunków sanitarnych w obrocie środkami spożywczymi - trafnie powołały przepis art. 17 ust. 1 tej ustawy jako podstawę materialnoprawną swych decyzji, przesądzającą także w kwestii adresata tych decyzji.
2. Skoro spółdzielnia prowadzi działalność klubo-kawiarni polegającą m.in. na obrocie środkami spożywczymi i używkami, to stosownie do dyspozycji powyższego przepisu ustawy spoczywa na niej również obowiązek zapewnienia wymienionych w tym przepisie warunków, od których spełnienia uzależniona jest dopuszczalność prowadzenia działalności.
3. W drodze umowy cywilnoprawnej nie można skutecznie uchylić się od obowiązków wynikających z przepisów prawa administracyjnego, których wiążące konsekwencje dla indywidualnie określonego podmiotu i w konkretnej sprawie są treścią decyzji administracyjnej jako jednostronnego rozstrzygnięcia, z którego wynika bezwzględny charakter tworzonych przez nie praw i obowiązków adresata decyzji /J.Starościak - Prawo administracyjne, Warszawa 1978 r. str. 237/.
4. Uprawnienia i zobowiązania stanowiące treść już powstałego stosunku administracyjnoprawnego mogą przechodzić na inną osobę tylko wyjątkowo i na warunkach określonych w ustawie /Iserzon, J.Starościak - Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz 1978 r. str. 94/.
5. Wprawdzie występują w polskim prawie administracyjnym rozwiązania polegające na uzależnieniu stosunków cywilnoprawnych od aktu administracyjnego, to jednak nie przewidują te przepisy odwrotnej relacji pomiędzy umową cywilnoprawną a decyzją administracyjną.