Wyrok NSA oz. we Wrocławiuz 16 października 1984 r., sygn. akt SA/Wr 492/84

Tezy

1. Opodatkowanie w formie karty podatkowej ma charakter ryczałtu, który w swoim założeniu, z różnych powodów w tym także ze względu na interes podatnika - jest systemem uprzywilejowanym i odmiennym od opodatkowania na zasadach ogólnych.

Określanie wielkości karty podatkowej tylko w ten sposób, że ustala się wymiar podatku na zasadach ogólnych posługując się różnymi elementami kalkulacyjnymi i w przypadku, gdy wymiar tak dokonany przekracza najwyższą stawkę karty podatkowej przewidzianą dla danego rodzaju działalności, stosuje się tą najwyższą stawkę, nie jest zgodne z samą istotą zryczałtowanej formy opodatkowania jaką stanowi karta podatkowa.

2. O zastosowaniu najwyższej stawki karty podatkowej powinno zatem decydować istnienie w sytuacji podatnika tych wszystkich lub znacznej ilości czynników, które wpływają na uzyskanie większych obrotów i dochodów /korzystne usytuowanie placówki, zatrudnianie pracowników, posiadanie własnego środka transportu, szeroki zakres prowadzenia działalności/.