Teza
- Jeżeli istniejący w dacie decyzji stosunek zobowiązaniowy stwarzał po stronie skarżącego prawo pierwszeństwa w nabyciu państwowej nieruchomości rolnej /wyznaczonej do sprzedaży na rzecz rolników prowadzących indywidualne gospodarstwa rolne - par. 7 ust. 2 pkt 1 zarządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 18 września 1982 r. w sprawie cen, warunków i trybu sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych - M.P. nr 23 poz. 205 ze zm./, nie można decyzją terenowego organu administracji państwowej stopnia podstawowego, ani też decyzją organu odwoławczego pozostawić części gruntów za spornej działki w umownym użytkowaniu do czasu wygaśnięcia umowy dzierżawy - ubiegającemu się o nabycie przedmiotowych gruntów - skoro aktem notarialnym nastąpiło przeniesienie własności wymienionej państwowej nieruchomości rolnej na rzecz innej osoby.
- Decyzja powzięta w omawianym przedmiocie dotyczy części spornej działki, pozbawiona jest jakiejkolwiek podstawy prawnej zaś powołany przepis art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych oraz uporządkowaniu niektórych spraw związanych z przeprowadzeniem reformy rolnej i osadnictwa rolnego /Dz.U. nr 17 poz. 71/ nie posiada związku z rozstrzygnięciem.
Przepis ten dotyczy ustalenia przez organ administracji państwowej kandydatów na nabywców państwowych nieruchomości rolnych co w tym przypadku nie ma miejsca.