Prosto w prawo Dla profesjonalisty

Wyrok NSA oz. we Wrocławiu z 17 sierpnia 1993 r., SA/Wr 510/93

WyrokprawomocneNSA oz. we Wrocławiu·17 sierpnia 1993 r.

Teza

Przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 6 lutego 1989 r. w sprawie zwolnienia od podatku dochodowego dochodów z tytułu niektórych rodzajów działalności gospodarczej /Dz.U. nr 3 poz. 20/ dotyczą nie tylko inwestycji powodujących powstanie nowych obiektów, lecz także remontów już istniejących obiektów mieszkalnych i infrastruktury towarzyszącej.

Uzasadnienie

Urząd Skarbowy decyzją z listopada 1992 r. ustalił Z.J., prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie budownictwa i remontów budynków mieszkalnych oraz infrastruktury budownictwa mieszkalnego - podatek dochodowy za rok 1990 w kwocie 17.161.400 złotych.

W odwołaniu od powyższej decyzji Z.J. wnosiła o jej uchylenie w całości. Zarzucała naruszenie przepisów procedury administracyjnej - art. 10 Kpa przez uniemożliwienie jej zapoznania się z materiałami sprawy oraz art. 107 par. 3 Kpa przez umieszczenie w zaskarżonej decyzji niewłaściwego pouczenia co do wpływu wniesienia odwołania na wstrzymanie wykonania decyzji. Ponadto zarzucała naruszenie prawa materialnego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 lutego 1989 r. w sprawie zwolnienia od podatku dochodowego dochodów z tytułu niektórych rodzajów działalności gospodarczej /Dz.U. nr 3 poz. 20/. Wywodziła, że zarówno remont chodników w już istniejącym osiedlu mieszkaniowym, jak i remont ujęcia wody dla potrzeb osób zajmujących mieszkania funkcyjne w budynku szkolnym wypełniają kryteria przepisu par. 1 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia i powinny spowodować uzyskanie zwolnienia od podatków.

Decyzją ze stycznia 1993 r. Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję organu I instancji wywodząc, że wykonanych przez podatniczkę i zafakturowanych robót nie można zakwalifikować do prac wymienionych w przepisie par. 1 ust. 4 powołanego rozporządzenia Ministra Finansów, gdyż prace te nie są robotami wykonywanymi po raz pierwszy przy nowo oddawanych obiektach budownictwa mieszkaniowego, zaś remont studni przy budynku już istniejącym nie warunkował oddania obiektu do użytku. Co do zarzutów formalnych organ wywodził, że podatniczka została zapoznana z aktami sprawy w dniu 23.10.1992 r. Pouczenie zawarte w decyzji pierwszoinstancyjnej jest w istocie niezupełne, lecz nie ma potrzeby powoływania w treści decyzji całego przepisu art. 173 par. 1 Kpa.

Z.J. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Izby Skarbowej i domagała się jej uchylenia wraz z decyzją Urzędu Skarbowego. Zarzucała, iż organ odwoławczy nie ustosunkował się do zarzutów odwołania w przedmiocie treści przepisu par. 1 ust. 2 powołanego rozporządzenia, który oprócz robót w zakresie budownictwa mieszkaniowego i infrastruktury towarzyszącej przewiduje również remonty. W tym pojęciu zaś mieszczą się roboty wykonywane w obiektach już istniejących.

Odpowiadając na skargę, organ II instancji wnosił o jej oddalenie z powtórzeniem argumentacji zawartej w zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Powołane przez organy orzekające w sprawie jako podstawa materialnoprawna rozstrzygnięcia przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 6 lutego 1989 r. w sprawie zwolnienia od podatku dochodowego dochodów z tytułu niektórych rodzajów działalności gospodarczej /Dz.U. nr 3 poz. 20/, wprowadzają w par. 1 zwolnienia od podatku dochodowego dochodów osiąganych przez osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej a prowadzące działalność gospodarczą, z tytułu działalności prowadzonej w rodzajach wyspecyfikowanych w punktach i podpunktach ustępu 1. W szczególności przepis par. 1 ust. 1 pkt 3 przewiduje zwolnienie podatkowe w okresie trzech lat dochodów uzyskiwanych z tytułu wykonywania robót w zakresie budownictwa mieszkaniowego i obiektów budownictwa mieszkaniowego oraz infrastruktury towarzyszącej.

Pojęcia użyte w powołanym przepisie par. 1 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia zostały wyjaśnione w "słowniczku" zawartym w przepisach par. 1 ust. 2, 3 i 4 pkt 2 i 3. I tak:

a/ sieci rozprowadzające wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków mieszkalnych i obiektów socjalno-usługowych, b/ urządzenia i zagospodarowanie terenu /drogi, dojazdy, dojścia, zieleń, mała architektura/, c/ urządzenia i obiekty ujęcia wody, stacje uzdatniania wody, oczyszczalnie ścieków, kotłownie oraz sieci wodociągowe, kanalizacyjne, cieplne, elektroenergetyczne, gazowe i telekomunikacyjne, jeżeli warunkują one oddanie do użytku obiektów budownictwa mieszkaniowego oraz socjalno-użytkowych.

Treść powołanych przepisów nie pozwala na przyjęcie interpretacji zaprezentowanej przez organy podatkowe. W szczególności nie do przyjęcia jest pogląd, jakoby ze zwolnienia podatkowego w trybie omawianych przepisów miały korzystać jedynie te roboty, które są wykonywane po raz pierwszy przy nowo wybudowanych i oddawanych do użytku obiektach budownictwa mieszkaniowego. Pogląd ten bowiem pomija ustawowe pojęcie remontu, użyte w przepisie par. 1 ust. 2a, odnoszące się zarówno do obiektów budowlanych, jak i infrastruktury, tym obiektom towarzyszącej. Skoro zatem ustawodawca przewidział w zakresie robót objętych zwolnieniem nie tylko inwestycje, lecz także remonty, uzasadniony jest zarzut skargi, iż pominięcie przez organy podatkowe robót remontowych wykonanych w już istniejącym osiedlu narusza powołane przepisy prawa. Tak więc wymiana uszkodzonych płytek chodnikowych oraz ponowne ułożenie chodnika w już istniejącym osiedlu mieszkaniowym z całą pewnością odpowiadają pojęciu remontu z przepisu par. 1 ust. 2 rozporządzenia, wykonanego w celu urządzenia dróg czy dojść wewnątrzosiedlowych /par. 1 ust. 4 pkt 2/.

Również przepis par. 1 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia nie zawiera warunku "oddania do raz pierwszy" obiektu do użytku. Warunek w tym przepisie sformułowany dotyczy w ogóle wykonania robót, bez których niemożliwe byłoby funkcjonowanie obiektu spełniającego zadania mieszkaniowe lub socjalno-usługowe albo obydwa te zadania łącznie. Ustalenie dokonane przez organ odwoławczy, iż remont studni obsługującej budynek szkolny z mieszkaniami "funkcyjnymi" wcześniej już zasiedlonym i nie warunkował oddania tego obiektu do użytku, nie odpowiada prawidłowo zrozumiałej treści przepisu; nie bierze pod uwagę również materiału dowodowego zebranego w sprawie, w protokole z 23.10.1992 r. znalazło się bowiem stwierdzenie, iż podatniczka podjęła się czyszczenia studni w związku z zaleceniem Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej, gdyż woda, z której korzystała szkoła, nie nadawała się do użytku. Jeżeli to ustalenie wydawało się organom podatkowym niewystarczające do stwierdzenia prostej zależności między remontem studni w celu uzyskania wody odpowiadającej wymogom sanitarnym a możliwością funkcjonowania budynku szkoły w jej podstawowych funkcjach oraz funkcji mieszkaniowej - organy te powinny uzupełnić materiał dowodowy sprawy przez powołanie biegłego ze stosownej dziedziny.

Reasumując, omawiane przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 6 lutego 1989 r. dotyczą w zakresie budownictwa mieszkaniowego:

Decyzje wydane w niniejszej sprawie oparto na wykładni zawężającej, pomijającej pojęcie remontu i przez to niedopuszczalnej, wobec czego nie mogły się ostać.

Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.