Wyrok NSA oz. we Wrocławiu z 23 kwietnia 1993 r., SA/Wr 59/93

Tezy

W sytuacji, gdy ani charakter świadczenia, w sensie jego przeznaczenia /pokrycie ceny kupna nowego lokalu mieszkalnego/, ani też źródło uzyskania /świadczenie bądź ze środków pomocy społecznej bądź zakładowego funduszu mieszkaniowego/ nie odpowiada kryteriom ustawowym /art. 21 ust. 1 pkt 23 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./, brak jest podstaw do uznania, iż uzyskana kwota, o której wyżej mowa może podlegać zwolnieniu od podatku dochodowego.

Uzasadnienie

Zakład pracy w M. udzielił swojemu pracownikowi Jerzemu B. pomocy finansowej w wysokości 106 mln zł. Pomoc ta początkowo miała charakter zwrotny. Po pewnym jednak czasie zakład pracy umorzył spłatę tej pomocy w całości i naliczył w tym czasie podatek dochodowy od całej kwoty pomocy finansowej w wysokości 21 mln zł, potrącając ten podatek z wynagrodzenia pracownika.

Jerzy B. zwrócił się do Urzędu Skarbowego w Z. z wnioskiem o zwrot pobranych zaliczek argumentując, że podatek został pobrany z naruszeniem przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w szczególności art. 21, ust. 2, pkt 23 tej ustawy, który stanowi, że wolna od podatku jest kwota pomocy finansowej ze środków zakładowego funduszu mieszkaniowego, wypłacona na zmniejszenie wydatków mieszkaniowych według zasad określonych przez Ministra Pracy i Polityki Socjalnej.

Urząd skarbowy w Z. podzielił argumenty podatnika i uznał, że od przyznanej pomocy finansowej z zakładu pracy nie należy się podatek dochodowy. W tej sytuacji dokonał zwrotu 21 mln zł pobranej zaliczki.

Od tej decyzji odwołał się do Izby Skarbowej w G. płatnik - zakład pracy, uzasadniając odwołanie od decyzji urzędu skarbowego tym, że pomoc finansowa nie pochodzi z zakładowego funduszu mieszkaniowego, lecz bezpośrednio z zysku netto zakładu.

Izba skarbowa uchyliła w całości decyzję urzędu skarbowego w Z. Izba uznała, że skoro pomoc finansowa nie pochodzi z zakładowego funduszu mieszkaniowego, to podatek się należy. Uzyskana pomoc nie odpowiada bowiem kryteriom przewidzianym w art. 21, ust. 1, pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na decyzję izby skarbowej podatnik złożył skargę do NSA.

Rozpatrując skargę sąd stwierdził, że nie ma żadnych wątpliwości, iż podatnik uzyskał przychód. Równocześnie podkreślił, że przychód ten nie jest zwolniony od podatku i to nie tylko dlatego, że pomoc finansowa nie pochodziła z zakładowego funduszu mieszkaniowego. Zwolnienie od podatku pomocy finansowej pochodzącej nawet z tego funduszu może mieć miejsce tylko w odniesieniu do pomocy finansowej na zmniejszenie wydatków mieszkaniowych, z zastosowaniem zasad określonych przez Ministerstwo Pracy i Polityki Socjalnej. Zwolnione od podatku dochodowego od osób fizycznych mogą być jedynie kwoty przyznawane (bądź to z pomocy społecznej, bądź z zakładowego funduszu mieszkaniowego) na częściowe pokrycie bieżących wydatków związanych z utrzymaniem zajmowanego lokalu, w szczególności na czynsze, opłaty za gaz i energię elektryczną. Nie może być natomiast uznane za pomoc finansową przeznaczoną na zmniejszenie wydatków mieszkaniowych świadczenie przeznaczone na kupno lokalu mieszkalnego.

W konkluzji skarga podatnika została oddalona