Wyrok NSA oz. we Wrocławiu z 8 grudnia 1986 r., SA/Wr 736/86

Teza

1. "Zgodność i jednomyślność" członków komisji nie jest dostateczną legitymacją przyjętych przez nią ustaleń. Opinia wykorzystywana w postępowaniu administracyjnym powinna być umotywowaną wypowiedzią w przedmiocie, wymagającym wiadomości specjalnych, nie może jednocześnie nosić cech arbitralnego stanowiska nie poddającego się weryfikacji. To, że naczelnik gminy wydaje ostateczną decyzję po zasięgnięciu opinii powołanej przez siebie komisji /par. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 sierpnia 1975 r. w sprawie odszkodowań za szkody wyrządzone w uprawach i plonach rolnych przez dziki, łosie, jelenie i daniele - Dz.U. nr 28 poz. 146 ze zm./ nie zwalnia tego organu od uzasadnienia decyzji stosownie do wymogów art. 107 par. 3 Kpa, bowiem opinia jest tylko dowodem - wprawdzie koniecznym ale wymagającym ustosunkowania się w motywach decyzji, zwłaszcza w przypadkach sprzeczności jej konkluzji z żądaniami strony postępowania administracyjnego.
2. Opinia, o której mowa w par. 6 ust. 2 rozporządzenia może być wydana nie tylko na podstawie bezpośrednich oględzin szkód w uprawach lub plonach, ale również oceny innych materiałów i dowodów, w tym także wcześniej sporządzonych protokołów i notatek służbowych oraz danych porównawczych i wiedzy agrotechnicznej.