Wyrok NSA oz. we Wrocławiu z 3 października 1994 r., SA/Wr 902/94

Teza

Termin określony przepisem art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./ posiada charakter terminu prawa materialnego, do którego nie mają zastosowanie przepisy art. 58 - art. 60 Kodeksu postępowania administracyjnego, które upoważniałyby organ podatkowy do przywracania tego terminu w przypadku jego uchybienia.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 14 grudnia 1993 r. - Drugi Urząd Skarbowy w W. na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 27 poz. 111 ze zm./ ustalił od Barbary M. zamieszkałej w W. zobowiązanie w podatku dochodowym z tytułu sprzedaży własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, położonego w W. w kwocie 10 mln zł od dochodu w wysokości 100 mln zł wraz z odsetkami naliczanymi od terminu płatności podatku tj. od dnia 17 listopada 1993 r.

W uzasadnieniu podano, iż przepisy podatkowe obligują uiszczenie podatku dochodowego od tego typu sprzedaży w terminie czternastu dni od dnia dokonania sprzedaży /bez wezwania/ na rachunek Urzędu Skarbowego według miejsca zamieszkania podatnika, chyba, że podatnik w tym czasie złoży oświadczenie, że dochód uzyskany ze sprzedaży zostanie przeznaczony na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. "a" ustawy z dnia 27 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./.

Z aktu notarialnego wynika, że sprzedaż nastąpiła w dniu 3 listopada 1993 r., a oświadczenie o przeznaczeniu dochodu uzyskanego ze sprzedaży ww. prawa na budowę domu w zabudowie szeregowej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia ww. oświadczenia wpłynęło do Urzędu Skarbowego po terminie ustawowym tj. w dniu 30 listopada 1993 r. Ustawowy termin upłynął z dniem 17 listopada 1993 r. Jednocześnie podkreślono, iż termin ten nie ulega przywróceniu z uwagi na jego materialny charakter. Przywracaniu ulegają jedynie terminy wynikające z przepisów proceduralnych.

Izba Skarbowa w W. decyzją z dnia 21 lutego 1994 r. na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa utrzymała w mocy powyższą decyzję. Podtrzymano w pełni argumentację I instancji.

Skargę na powyższą decyzję złożyła Barbara M. Domagała się zmiany zaskarżonej decyzji. Podniosła, iż cały dochód uzyskany ze sprzedaży mieszkania przeznaczyła na budowę domu jednorodzinnego, a naruszenie ustawowego terminu do złożenia oświadczenia spowodowane było nieznajomością prawa. Ponadto skarżąca wnosiła o uwzględnienie bardzo trudnej sytuacji materialnej w jakiej znalazła się jej pięcioosobowa rodzina.

Organ II instancji wniósł o oddalenie skargi.

Podtrzymano wydaną decyzję oraz jej uzasadnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Oceniając stan faktyczny i prawny, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga nie może być uwzględniona, gdyż wyniki oceny przeprowadzonego postępowania oraz stanowisko organów podatkowych nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności może nastąpić w przypadku istnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym lub naruszenia przepisów Prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy /art. 207 par. 2 i 3 Kpa/. W rozpatrywanym przypadku nie występują takie wady i uchybienia. Zaskarżona decyzja utrzymała w mocy rozstrzygnięcie Urzędu Skarbowego w W. z dnia 14 grudnia 1993 r. ustalające zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. "b" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./ źródłem przychodu jest między innymi sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, jeżeli sprzedaż ta dokonana została przed upływem pięciu lat licząc od końca roku podatkowego, w którym zostało nabyte.

Podatnik, który uzyskał przychód ze sprzedaży takiego lokalu, stosownie do treści art. 28 ust. 2 cytowanej ustawy zobowiązany jest w ciągu 14 dni od dnia dokonania sprzedaży wpłacić na rachunek Urzędu Skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania podatnika, podatek w wysokości 10 procent uzyskanego przychodu lub w tym samym terminie złożyć oświadczenie, że uzyskany ze sprzedaży dochód przeznaczony na cele mieszkaniowe określono w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. "a".

Termin określony przepisem art. 28 ust. 2 posiada charakter terminu prawa materialnego, do którego nie mają zastosowania przepisy art. 58-60 kodeksu postępowania administracyjnego, które upoważniałyby organ podatkowy do przywracania tego terminu w przypadku jego uchybienia.

Przepis art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 27 poz. 111/ stanowi, że zobowiązanie podatkowe powstaje na skutek zaistnienia okoliczności, z którymi prawo wiąże powstanie takiego zobowiązania.

Trafnie zatem organy I i II instancji uznały, że skoro sprzedaż lokalu mieszkalnego nastąpiła w dniu 3 listopada 1993 r., zasadnie uznały oświadczenie skarżącej złożone w dniu 28 listopada 1993 r. jako złożone po terminie przewidzianym przepisem art. 28 ust. 2 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.