Tezy
Skoro przepis par. 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Handlu Wewnętrznego i Usług z dnia 6 maja 1983 r. w sprawie szczegółowych zasad usytuowania punktów sprzedaży napojów alkoholowych oraz trybu wydawania zezwoleń na sprzedaż tych napojów /Dz.U. nr 25 poz. 119 ze zm./ ustanawia jedyny wyjątek od zasady, to jak każde rozwiązanie wyjątkowe musi być stosowany ściśle. Nie może być stosowany jako wskazówka interpretacyjna pozwalająca na rozluźnienie rygorów określonych w art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi /Dz.U. 1982 nr 35 poz. 230 ze zm./ oraz w par. 2 ust. 1 wyżej wspomnianego rozporządzenia.
Odstępstwo od zasad tam ustalonych będzie możliwe tylko wobec punktów sprzedaży alkoholu istniejących zarówno w czasie wejścia w życie ustawy jak i w czasie podejmowania decyzji dopuszczających owe odstępstwa.
Oczywistym nadużyciem tego przepisu jest wykorzystywanie jego do "restytucji" punktów sprzedaży istniejących wprawdzie w dacie wejścia w życie ustawy, ale następnie zlikwidowanych na skutek zdarzeń faktycznych lub prawnych.