Wyrok NSA oz. we Wrocławiuz 17 listopada 1992 r., sygn. akt SA/Wr 996/92

Tezy

1. Komisja poborowa, rozpatrując uzasadniony wniosek poborowego o skierowanie do służby zastępczej /art. 189 i art. 190 ustawy z 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej - t.j. Dz.U. 1992 nr 4 poz. 16/, zobowiązane jest uwzględnić takie żądanie, jeżeli dojdzie do przekonania, że w sprawie rzeczywiście występują ustawowe przesłanki "pozytywnego rozstrzygnięcia", a więc przekonania religijne poborowego lub wyznawane przez niego zasady moralne sprzeciwiają się odbyciu służby wojskowej.

2. Na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodu wykazania prawdziwości wskazanych w uzasadnieniu wniosku przesłanek skierowania do służby zastępczej, co nie wyłącza wszakże mocy obowiązującej ustanowionych w kodeksie postępowania administracyjnego zasad i reguł rządzących postępowaniem dowodowo-wyjaśniającym przed organami administracji państwowej.

Poczynione przez komisje poborowe ustalenia i przyjęte w tym względzie oceny muszą znaleźć wyraz w uzasadnieniu decyzji, stosownie do wymogów określonych w art. 107 par. 3 Kpa.