Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 4 marca 2004 r., SAB/Bd 90/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 4 marca 2004 r. na rozprawie

Sprawa

sprawy ze skargi K. i R. R. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie nakazu rozbiórki wodociągu postanawia odrzucić skargę

Skład

Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik (spr.) Asesor WSA Mirella Łent
Hanna Szpunar-Radkowska protokolant

Uzasadnienie

SAB/Bd 90/03

W dniu 26 marca 2002 r. K. i R. R. wystąpili do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z wnioskiem o nakazanie rozbiórki części wodociągu wybudowanego m.in. na ich działce nr 72/2 w miejscowości W. dla kompleksu utylizacji odpadów obsługującego miasto B. W stanowiącym odpowiedź na powyższy wniosek piśmie z dnia 30 kwietnia 2002 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował wyżej wymienionych, że wodociąg został zrealizowany na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, która nie została uchylona, gdyż - jak stwierdził w decyzji z dnia [...] Wojewoda K.-P. - wprawdzie pozwolenie z dnia [...] wydane zostało z naruszeniem prawa, lecz w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Nadto w piśmie zawarto informację, że w związku z naruszeniem poprzez ułożenie wodociągu własności gruntu winni dochodzić roszczeń przed sądem powszechnym w postępowaniu cywilnym.

Jak wynika z akt administracyjnych po otrzymaniu powyższej odpowiedzi K. i R. R. skierowali w dniu 8 maja 2002 r. do Prokuratury Generalnej w Warszawie zawiadomienie o niedopełnieniu przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. obowiązków służbowych polegających na niezwróceniu ich wniosku z dnia 26 marca 2002 r., skoro sprawa mogła być rozpatrywana na podstawie przepisów cywilnych przez sąd. Zawiadomienie to przekazane zostało celem ustosunkowania się K.-P. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, który pismem z dnia 9 sierpnia 2002 r. powiadomił zainteresowanych o bezzasadności skargi na nieodesłanie ich wniosku.

W dniu 15 września 2003 r. K. i R. R. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. zarzucając, iż organ ten nie wydał decyzji w przedmiocie rozbiórki wodociągu. Wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi K. i R. R. nadesłali kserokopie trzech zażaleń z miesiąca grudnia 1999 r. adresowanych do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. dotyczących niezałatwienia przez Prezydenta Miasta B. ich wniosków w przedmiocie doręczenia wypisu pozwolenia na budowę w W. wysypiska odpadów komunalnych dla miasta B., wykupu nieruchomości położonej w W., doręczenia wypisu postanowienia w sprawie kupna nieruchomości gruntowych w W. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o jej oddalenie, bowiem na wniosek z dnia 26 marca 2002 r. skarżącym udzielono odpowiedzi, w której wyjaśniono tok postępowania w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z uwagi na niezakończenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie do dnia 31 grudnia 2003 r., stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) skarga podlegała rozpoznaniu na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej merytorycznego zarzutu.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt. ustawy), zaś zgodnie z art. 52 § 3, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem jej do sądu wezwać właściwy organ na piśmie do usunięcia naruszenia prawa.

Art. 37 § 1 kpa stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Oznacza to, że w każdym przypadku przed wniesieniem skargi na bezczynność organu konieczne jest uprzednie złożenie zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 kpa.

Pozostaje poza sporem, że skarżący nie złożyli na podstawie art. 37 § 1 kpa do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. zażalenia w związku z udzieloną im w dniu 30 kwietnia 2002 r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, na wniosek z dnia 26 marca 2002 r. odpowiedzią i wnieśli skargę bezpośrednio do Sądu, a zatem nie wyczerpali trybu przewidzianego w art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną odrzucił.