Postanowienie WSA w Białymstoku z 12 lutego 2004 r., SAB/Bk 33/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II

Rozpoznanie

w dniu 12 lutego 2004 r. na rozprawie

Sprawa

sprawy ze skargi H. M. na bezczynność Wójta Gminy M. w przedmiocie ewidencji gruntów p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Stanisław Prutis
Marta Anna Lawda protokolant

Uzasadnienie

H. M. wniosła skargę na bezczynność Wójta Gminy w M. Bezczynność Wójta Gminy w M. polega, zdaniem skarżącej na tym, iż organ ten, pomimo wielu monitów skarżącej, nie podjął żadnego działania w kwestii stwierdzenia rzeczywistej powierzchni działki p. M. i zmniejszenia podatku od nieruchomości, który od kilku lat jest pobierany w zawyżonej kwocie.

H. M. wyjaśniała, że od 1995 r. uiszcza podatek od 750 m2 działki o nr [...] położonej w M. w sytuacji, gdy działka ta liczy 692 m2, a więc niesłusznie płaci podatek za 58 m2 powierzchni.

Skarżąca żądała zobowiązania Wójta Gminy w M. do zajęcia stanowiska w tej sprawie.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy w M. wyjaśnił, iż podatek od nieruchomości jest naliczany zgodnie z ewidencją gruntów, prowadzoną przez Starostwo Powiatowe w B. Poinformował, iż w dniu 17.10.2003 r. zostało wszczęte postępowanie rozgraniczeniowe m.in. w odniesieniu do działki o nr [...] H. M. z działkami sąsiednimi o nr [...] i [...]/[...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu z przyczyn formalno-prawnych i dlatego też Sąd nie zajmował się merytoryczną stroną skargi.

Z akt postępowania administracyjnego oraz z oświadczenia pełnomocnika skarżącej – M. M.– złożonego na rozprawie sądowej wynika, że skarżąca nie składała zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na bezczynność Wójta Gminy w M., co powinna była uczynić na podstawie art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego przed wniesieniem skargi do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny może merytorycznie rozpatrzeć skargę dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o czym stanowi art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270). W przeciwnym razie, Sąd odrzuca skargę jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 ust. 6 w/w ustawy.