Uzasadnienie
Skargę z dnia 10 grudnia 2002 r. Jarosław B. zarzucił (...) Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. bezczynność polegającą na niezałatwieniu zgłoszonej organowi nadzoru budowlanego pierwszej instancji w dniu 7 sierpnia 2001 r. sprawy dotyczącej niewykonania przez Stanisława B. - sąsiada skarżącego wzmocnienia ciągu kominowego w budynku skarżącego. Podał, że Stanisław B. w październiku 1994 r., ubiegając się o pozwolenie na rozbudowę swego budynku graniczącego ścianą z jego budynkiem zobowiązał się wykonać wzmacniacz na kominie budynku skarżącego, po czym w trakcie robót budowlanych dokonał istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego i ciągu kominowego nie wzmocnił. Budynek wzniesiony przez sąsiada jest teraz wyższy niż komin skarżącego, co utrudnia palenie w piecu centralnego ogrzewania. Powyższe zastrzeżenia skarżący zgłaszał też w skardze do NSA z 16 czerwca 2001 r. na decyzję PWINB w B., pozwalającą Stanisławowi B. na wznowienie robót budowlanych w jego budynku.
Wyrokiem z 17 października 2002 r. NSA oddalił skargę, lecz mimo zakończenia sprawy dotyczącej odstępstw sąsiada od pierwotnego projektu budowlanego sprawa ciągu kominowego nie została rozstrzygnięta. Podnosząc powyższe skarżący wniósł o wyciągnięcie konsekwencji od organu nadzoru budowlanego.
W odpowiedzi na skargę (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. stwierdził, że aktualnie nie toczy się już żadne postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych Stanisława B., a tym samym nie występuje jakakolwiek bezczynność organu. Podkreślił, że zatwierdzony ostateczną i prawomocną decyzją o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych przez Stanisława B. zamienny projekt budowlany nie przewiduje wzmocnienia ciągu kominowego skarżącego, albowiem odstępstwo Stanisława B. od pierwotnie zatwierdzonego projektu polegało na rezygnacji inwestora z wybudowania jednej kondygnacji /zamiast trzech kondygnacji wykonano dwie/. Skoro dokumentacja zamienna będąca integralną częścią wydanego pozwolenia na wznowienie robót, opracowana po naukowej ekspertyzie technicznej, nie przewiduje rozwiązania w postaci wzmocnienia ciągu kominowego skarżącego, nie jest ten obowiązek w aktualnym stanie wymagalny.
Organ dodał, że w momencie złożenia przez skarżącego do organu I instancji w sierpniu 2001 r. zastrzeżeń dotyczących braku wzmocnienia jego ciągu kominowego, toczyło się przed tym organem postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych Stanisława B. i do zastrzeżeń strony organ ten odniósł się na etapie wydawania decyzji z 14 sierpnia 2001 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Przy rozpoznawaniu skarg na bezczynność organu administracji publicznej sąd orzeka z uwzględnieniem stanu faktycznego i prawnego, ustalonego na dzień wydania orzeczenia /vide: postanowienie NSA z dnia 23 września 1986 r. IV SAB 8/86 - ONSA 1986 Nr 2 poz. 50/. Skarga na bezczynność danego organu administracji będzie zasadna, o ile nakazanie temu organowi wydania decyzji w sprawie podnoszonej przez stronę będzie dopuszczalne i celowe.
Brak dopuszczalności nakazywania organowi wydania decyzji uzasadnia odrzucenie skargi na bezczynność, a brak celowości oddalenie takiej skargi.
Zarzucając bezczynność (...) Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. skarżący musiałby wykazać, że przed tym właśnie organem jest w toku postępowanie administracyjne, które dotyczy sprawy związanej z podnoszoną przez skarżącego potrzebą wzmocnienia ciągu kominowego w jego budynku. Z akt administracyjnych dołączonych przez organ wynika zaś, iż w momencie składania niniejszej skargi /w grudniu 2002 r./ nie toczyło się już przez tym organem postępowanie administracyjne, w którym musiałby ten organ oceniać potrzebę wzmocnienia ciągu kominowego w budynku skarżącego z uwagi na prowadzoną przez Stanisława B. rozbudowę budynku mieszkalnego graniczącego ścianą z budynkiem skarżącego. Postępowanie administracyjne w sprawie dotyczącej pozwolenia na wznowienie robót budowlanych prowadzonych przez Stanisława B. z odstępstwami od pierwotnego projektu budowlanego, /który to pierwszy projekt zakładał wzmocnienie przez sąsiada ciągu kominowego w budynku skarżącego/, zostało ostatecznie zakończone w dniu 19 marca 2002 r., kiedy to (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wydał w trybie odwoławczym decyzję utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia 18 sierpnia 2001 r., pozwalająca Stanisławowi B. na wznowienie robót budowlanych według projektu budowlanego zamiennego, którzy nie przewiduje już wzmocnienia ciągu komina w budynku skarżącego.
Wyżej opisana decyzja ostateczna organu nadzoru budowlanego z 19 marca 2002 r. w dacie wniesienia niniejszej skargi na bezczynność organu była też już prawomocna, albowiem wyrokiem z dnia 17 października 2002 r. wydanym w sprawie SA/Bk 505/02 tutejszy Ośrodek Zamiejscowy NSA oddalił skargę Jarosława B. na tę decyzję, nie dopatrując się w niej naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego.
Podkreślić też należy, że wniosek strony, na który się ona powołuje, jako na początkujący postępowanie administracyjne w sprawie związanej z potrzebą wzmocnienia ciągu kominowego w jego budynku, to wniosek z dnia 7 sierpnia 2001 r. złożony do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. Wniosek ten nie mógł jednakże stanowić podstawy do wszczęcia odrębnego postępowania administracyjnego w sprawie poruszonej przez stronę, albowiem cały czas było w toku postępowanie dotyczące możliwości udzielenia Stanisławowi B. pozwolenia na wznowienie robot budowlanych i określenia warunków, na jakich wznowione roboty budowlane mogły być kontynuowane. Sprawa negatywnego wpływu rozbudowy budynku sąsiada na pracę przewodu kominowego w budynku skarżącego było jedną z wielu innych kwestii podnoszonych przez skarżącego w tym postępowaniu. Skoro wniosek strony z sierpnia 2001 r. w ogóle nie początkował odrębnego postępowania administracyjnego, które musiało się zakończyć oddzielną decyzją, nie może być też mowy o braku działania organu w sprawie, a tym samym o wystąpieniu przesłanki dopuszczalności skargi na bezczynność organu administracji.
Końcowo wreszcie należy nadmienić, że przesłanka dopuszczalności skargi na bezczynność jakiegokolwiek organu administracji zawsze jest wyczerpanie przez stronę drogi administracyjnego postępowania do zwalczania bezczynności organu. Środkiem odwoławczym służącym do zwalczania w postępowaniu administracyjnym bezczynności organu jest zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad bezczynnym organem /patrz art. 37 par. 1 Kpa/. Skargę do NSA zatem na bezczynność (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. musiałoby poprzedzać zażalenie wniesione przez stronę do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., którego w niniejszej sprawie nie było, co też czyni tę skargę niedopuszczalną.
Wniosek strony zawarty w końcowej części uzasadnienia skargi na bezczynność organu o wyciagnięcie wobec organu konsekwencji z art. 31 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym w ogóle nie odnosi się do trybu orzekania w sprawach o bezczynność.
Mając powyższe na uwadze Sąd skargę odrzucił /art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.