Postanowienie WSA w Białymstoku z 9 listopada 2004 r., SAB/Bk 45/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II

Rozpoznanie

w dniu 9 listopada 2004 r. na rozprawie

Sprawa

sprawy ze skargi H. i T. Ł. na bezczynność Rady Miejskiej w Ł. w przedmiocie podjęcia uchwały o przyznaniu nieruchomości zamiennej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Skład

sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys przewodniczący
sędzia NSA Jerzy Bujko sprawozdawca
asesor WSA Urszula Barbara Rymarska
Marta Anna Lawda protokolant

Teza

Niedopuszczalne jest zaskarżenie bezczynności rady gminy polegające na niepodjęciu odpowiedniego aktu (np. uchwały rady gminy).

Uzasadnienie

H. i T. Ł. wnieśli skargę na bezczynność Rady Miejskiej w Ł. polegającą na niepodjęciu uchwały według projektu przedłożonego przez Burmistrza Ł., która miała dotyczyć przyznania skarżącym w ramach odszkodowania za zabraną nieruchomość prawa do nieruchomości zamiennej o powierzchni 92 m2 położonej w Ł. przy ulicy G. róg G., oznaczonej nr geod. [...]. Skarżący podnieśli, iż mimo rozpoznania na dwóch sesjach Rady projektu takiej uchwały nie została ona podjęta, czym naruszono statut Gminy i Miasta Ł. W odpowiedzi na te skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej (k. 10 i 11 akt).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Przedmiotem tej skargi jest bezczynność kolegialnego organu samorządu gminnego, to jest Rady Miejskiej w Ł. Skarżący H. i T. Ł. starali się uzyskać w ramach odszkodowania za przejętą z dniem 1.I.1999r. przez gminę Ł. ich nieruchomość inną nieruchomość, oznaczoną jako działka nr [...]. Jednocześnie o nabycie tej działki w ramach przetargu starał się p. K. Na sesji Rady Miejskiej w dniach 27.II i 14.III.2003r. został przedłożony projekt uchwały o przyznaniu skarżącym własności przedmiotowej nieruchomości (k. 7 akt). W dniu 14.III.2003r. Rada Miejska w Ł. przeprowadziła głosowanie nad tym, projektem, odrzucając go większością głosów (dowód: wyciąg z protokołu sesji R.M z 14.III.2003 – k. 14). Skarżący wezwali następnie Radę do "usunięcia skutków naruszenia ich interesu prawnego" przez odmowę podjęcia korzystnej dla nich uchwały. W dniu 31.X.2003r. wezwany, organ podjął uchwałę nr [...] w sprawie odmowy uwzględnienia ich wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego. Sporna nieruchomość została przyznana innej osobie a skargę T. Ł. na tę decyzję oddalił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem wydanym w sprawie SA/Bk 1530/03.

Zarówno w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31.XII.2003r. (por. art. 17 w zw. z art. 16 ust 1 pkt 5 ustawy z 11.V.1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) jak i w obecnie obowiązującym stanie prawnym (art. 3 § 2 pkt 6 i 8 ustawy z 30.VIII.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270) przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogły być akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż akty prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Do aktów takich zalicza się uchwały podejmowane przez organy gminy na podstawie przepisów ustawy z 8.III.1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), które mogą być skarżone do sądu na mocy art. 101 tej ustawy. Niedopuszczalne jest natomiast zaskarżenie bezczynności takiego organu polegającej na niepodjęciu odpowiedniego aktu (np. uchwały rady gminy). Przepisy dopuszczają bowiem skargę na bezczynność tylko w przypadkach wskazanych wymienionymi wyżej przepisami, które nie obejmują aktów organów jednostek samorządu terytorialnego podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej (por. art. 3 § 2 ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Dlatego też w orzecznictwie NSA przyjmowano (postanowienie z 30.X.1995r., sygn. SA/Lu 1168/95, publ. W ONSA z 2, poz. 98 z 1996r., wyrok z 16.II.2000r., sygn. IISA/Wr 1743/99, publ. W OSS 2001/2/54), że nie jest dopuszczalne złożenie skargi na bezczynność rady gminy w zakresie niepodjęcia uchwały.

Dlatego na mocy art.58 § 1 pkt 6 wym. wyżej ustawy z 30.VIII.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.