Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie NSA oz. w Poznaniuz 31 marca 1992 r., sygn. akt SAB/Po 13/92

Metryka

Sprawa
w sprawie oddania w użytkowanie wieczyste działki gruntu.

Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił na podstawie art. 204 par. 1 w związku z art. 216a par. 1 Kpa skargę Krzysztofa M. i Urszuli J. na niepodjęcie uchwały przez Radę Miasta P.

Teza

Niepodjęcie uchwały w sprawie z zakresu administracji publicznej przez organ do tego uprawniony nie uzasadnia wniesienia skargi w trybie art. 216 par. 1 Kpa.

Uzasadnienie

Powołując się na art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm./, Krzysztof M. i Urszula J. wnieśli o nakazanie Radzie Miasta P., aby podjęła uchwałę w sprawie oddania w użytkowanie wieczyste działki gruntu o pow. 859 m2, położonej w P. przy ul. B. nr 7a. Działkę tę zamierzają nabyć w trybie bezprzetargowym, na podstawie art. 88a ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127/ w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 4 października 1991 r. o zmianie niektórych warunków przygotowania inwestycji budownictwa mieszkaniowego w latach 1991-1995 oraz o zmianie niektórych ustaw /Dz.U. nr 103 poz. 446/. Rada Gminy nie podjęła uchwały zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. "a" ustawy o samorządzie terytorialnym, co oznacza, zdaniem skarżących, bezczynność tego organu. Bezczynność Rady Miasta narusza prawa skarżących, którzy do czasu podjęcia uchwały, o której mowa w skardze, nie mogą wystąpić z roszczeniem cywilnoprawnym o zawarcie umowy użytkowania wieczystego. W ocenie skarżących analogiczna sprawa rozstrzygnięta została postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku z dnia 17 maja 1991 r. w sprawie SA/Gd 375/91.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Wskazany przez skarżących jako podstawa prawna ich żądania art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm./ stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przesłanką pozytywną wniesienia skargi w trybie tego przepisu jest podjęcie uchwały, o której w nim mowa. W rozpoznawanej sprawie brak jest przedmiotu zaskarżenia, to jest uchwały organu gminy.

Żądanie skarżących nie znajduje podstaw również w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego, które do skarg na uchwałę organów gminy mają odpowiednie zastosowanie /art. 216a par. 1 Kpa/. Niepodjęcie uchwały w sprawie z zakresu administracji publicznej przez organ do tego uprawniony nie uzasadnia wniesienia skargi na "bezczynność" tego organu. W sprawach bowiem, o których mowa wyżej, nie ma zastosowania art. 216 par. 1 Kpa.

Z tych przyczyn skargę, jako niedopuszczalną, na podstawie art. 204 par. 1 Kpa w związku z art. 216a par. 1 Kpa odrzucono, orzekając jak w sentencji.

Na marginesie niniejszych rozważań godzi się tylko wyjaśnić, że wskazane w skardze postanowienie NSA z dnia 17 maja 1991 r. wydane w sprawie SA/Gd 375/91 nie dotyczyło kwestii poruszonych w rozpoznawanej sprawie.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.