Uzasadnienie
SAB/Rz 10/00
Decyzją nr [..] z dnia [..] grudnia 1997r. Prezydent Miasta określił L.S. zobowiązanie podatkowe w podatku od środków transportowych za 1997 rok w kwocie 780 zł.
Od powyższej decyzji podatnik L.S. złożył odwołanie z dnia 20 stycznia 1998r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego
- - za pośrednictwem Prezydenta Miasta - w którym wnosił "o uchylenie w/w jak gdyby decyzji oraz wstrzymanie jej wykonania".
Następnie L.S. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego
- - Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie skargę /pismo z dnia 24 lutego 2000r./ na "niedziałanie organów administracji tj. Prezydenta oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego ".
W uzasadnieniu skargi podał, że odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego od wymienionej na wstępie decyzji Prezydenta Miasta złożył w dniu 22 stycznia 1998r. w Urzędzie Miejskim i do chwili obecnej nie otrzymał żadnej decyzji od żadnego z organów podatkowych. Takie zachowanie organów administracji narusza zasady postępowania administracyjnego określone w kodeksie postępowania administracyjnego a przede wszystkim zasadę szybkości postępowania. Ponadto skarżący podał, że mimo niezałatwienia jego odwołania i nieuprawomocnienia się decyzji organu I instancji, otrzymał z Urzędu Miasta upomnienie. Skarżący wniósł o nakazanie załatwienia w trybie pilnym złożonego przez niego odwołania.
Przy piśmie z dnia 19 października 2004r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nadesłało do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie akta sprawy a następnie złożyło odpowiedz na skargę /pismo z dnia 22 października 2004r./ w której wniosło o oddalenie skargi L.S i powołało się na wydanie postanowienia o umorzeniu postępowania podatkowego.
Jak wynika z nadesłanych akt postępowania podatkowego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania L.S. od opisanej wyżej decyzji Prezydenta Miasta z dnia 11 grudnia 1997r. wydało w dniu 18 października 2004r. postanowienie nr [..] mocą którego umorzyło postępowanie podatkowe z powołaniem się na art. 70b w związku z art. 70§ 1 i art. 216 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 z późn. zm./. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Kolegium podało, że będące przedmiotem postępowania zobowiązanie podatkowe dotyczy 1997 roku i wobec tego uległo przedawnieniu z dniem 31 grudnia 2002r. ponieważ zgodnie z art. 70 § 1 cyt. Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat licząc od końca roku podatkowego w którym upłynął termin płatności podatku. Skoro więc w trakcie postępowania podatkowego zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu, to postępowanie takie podlega umorzeniu zgodnie z art. 70b cyt. Ordynacji podatkowej.
Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 z późn. zm./ sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ - powoływanej dalej jako p.s.a.
Jak wynika z okoliczności przedstawionych wyżej, przedmiotowa skarga dotyczy bezczynności organu odwoławczego tj. w tym przypadku Samorządowego Kolegium Odwoławczego uprawnionego i zobowiązanego do rozpatrzenia odwołania od decyzji organu I instancji. Ostatecznie jednak w toku postępowania sądowo administracyjnego wywołanego wniesieniem przez L. S. skargi na bezczynność, organ odwoławczy podjął działanie i rozpoznał odwołanie i w efekcie wydał opisane wyżej postanowienie z dnia 18 października 2004r. kończące postępowanie podatkowe. W postanowieniu tym zawarte zostało prawidłowe pouczenie terminie i trybie jego zaskarżenia; skarga na to postanowienie do tut. Sądu nie wpłynęła.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt. 2 p.s.a. jeżeli postępowanie przed Sądem stało się bezprzedmiotowe / z innych przyczyn/, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu tegoż postępowania. Taka właśnie sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, gdyż bezczynność organu odwoławczego ustała - przed rozpoznaniem skargi na bezczynność przez Sąd - na skutek wydania cyt. wyżej postanowienia z dnia 18 października 2004r. i wobec tego brak jest podstaw do wydania przez Sąd orzeczenia merytorycznego odnośnie skargi tj. albo oddalającego tę skargę / art. 151 p.s.a./ albo ją uwzględniającego na podstawie art. 149 p.s.a. tj. zobowiązującego organ do wydania aktu itd. Zaznaczyć przy tym należy, ze w niniejszym postępowaniu tj. ze skargi na bezczynność organu, Sąd nie jest uprawniony do kontroli opisanego wyżej postanowienia z dnia 18 października 2004r. gdyż postanowienie to podlegało odrębnemu zaskarżeniu.
W uwzględnieniu okoliczności naprowadzonych wyżej Sąd umorzył postępowanie sądowe ze skargi na bezczynność a o kosztach postępowania sądowego orzekł w oparciu o art. 201 § w związku z art. 54 § 3 p.s.a.