Uzasadnienie
Skarżąca W. B. po wniesieniu skargi na bezczynność Wojewody w przedmiocie przyznania zasiłku dla bezrobotnych wezwana została pod rygorem odrzucenia skargi do nadesłania jej odpisu oraz wyjaśnienia, czy przed złożeniem skargi do Sądu składała zażalenie na bezczynność Wojewody do organu wyższego stopnia.
Ze względu na brak odpowiedzi oraz dowodu doręczenia skarżącej tego wezwania kolejnym pismem z dnia 15 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wezwał skarżącą do nadesłania odpisu pisma skierowanego do Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej, na które odpowiedź załączoną do wniesionej skargi otrzymała ona 4 sieipnia 2003 r. Jak wynika z zalegającego w aktach potwierdzenia odbioru wezwania z dnia 15 stycznia 2004 r., skarżąca odebrała je 26 stycznia tego roku. Mimo zawartego w nim pouczenia, iż nieuzupełnienie braków w terminie 7 dni skutkować będzie odrzuceniem skargi nie zostały one przez nią uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sieipnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze ztn.) sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sieipnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 - określanej dalej jako p.s.a.).
Na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji w przypadkach określonych w § 2 pkt 1-4 tego artykułu. Do skargi na bezczynność mają zastosowanie wszelkie unormowania dotyczące warunków formalnych, jakie muszą spełniać skargi wnoszone do sądu administracyjnego, określone w art. 57 p.s.a. w związku z art. 46 i 47 tej ustawy.
Zgodnie zaś z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3 sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Skoro zatem stosowne wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 26 stycznia 2004 r. i mimo upływu zakreślonego terminu nie zostało wykonane, to na podstawie powołanego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.