Uzasadnienie
P. J. wniósł skargę na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie udzielenia informacji publicznej i wskazał, że w dniu [...] r. zwrócił się do tego organu z wnioskiem o udzielenie szczegółowego sprawozdania za okres [...] r. do [...] r. i załączenia kserokopii tych wydatków
Do skargi przedłożył odpis pisma z dnia [...] r. skierowanego do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o następującej treści "Skarga zażalenie [...] na INB za brak informacji z wniosków o następujących tematach: (...)" w tym z ww wniosku z [...] r.
Inspektor Nadzoru Budowlanego odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie podnosząc, że P. J. w dniu [...] r. wystąpił do organu z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej w sprawie " wnoszę o złożenie szczegółowego sprawozdania z wydatków za okres [...] r. do [...] r.". Ponieważ wniosek skarżącego został sprecyzowany ogólnikowo a P. J. nie skonkretyzował żądania pomimo wezwania w dniu [...] r. dlatego organ uznał, że zainteresowany zrezygnował z udzielenia informacji w tej sprawie, bądź uzyskał ją w inny sposób.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się uzasadniona.
Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm).
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy. Stosownie zaś do art. 149 tej ustawy, Sąd uwzględniając skargę na bezczynność wymienionych organów zobowiązuje dany organ do wydania stosownego aktu. Stwierdzić należy, że zobowiązanie takie może nastąpić wówczas, gdy przepisy prawa przewidują działanie danego organu w określonej formie, a organ pozostaje w zwłoce z wydaniem odpowiedniego aktu prawnego.
W sprawie niniejszej taka sytuacja występuje.
Skarżący zwrócił się o udzielenie informacji mieszczącej się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198).
Udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej).
Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od złożenia wniosku (ust. 2 art. 13 tej ustawy).
Wniosek skarżącego z dnia [...] r. wszczął postępowanie w sprawie o udzielenie informacji publicznej i w takim przypadku, podmiot zobowiązany do udzielenia informacji może:
1/ udzielić informacji w formie czynności materialno - technicznej, 2/ wystosować do wnioskodawcy pismo wykazując, że żądanie dane nie mają charakteru informacji publicznej, wezwany podmiot nie jest zobowiązany do udzielenia takiej informacji, gdyż nie jest w jej posiadaniu, istnieje odrębny tryb dostępu tzn. uregulowany w innych ustawach, 3/ odmówić udostępnienia informacji publicznej lub umorzyć postępowanie o udostępnienie informacji w drodze decyzji administracyjnej.
Ponadto organ wydaje decyzję gdy odmawia udostępnienia informacji przetworzonej, gdyż wnioskodawca mimo wezwania nie uzasadni, że przetworzenie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej).
Nie przesądzając o sposobie rozpatrzenia wniosku skarżącego z [...] r. stwierdzić należy, że zachodzi bezczynność organu w zakresie jego rozpoznania co czyni skargę uzasadnioną.
W tych okolicznościach na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153, poz. 1270) orzec należało jak w sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.