Uzasadnienie
W dniu [...] r. M. i A. P. złożyli w Naczelnym Sądzie Administracyjnym w Warszawie skargę na działalność Burmistrza Miasta i Gminy. W skardze przedstawili swoje starania o uchylenie decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] r. numer [...] w sprawie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania części pomieszczenia strychowego przy lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku nr [...] przy ul. [...] w [...] na pokój mieszkalny o powierzchni [...] m2.
W trakcie tych starań Burmistrz wedle skarżących nie udzielił odpowiedzi na ich pisma z dnia [...], [...], [...] i [...] r., a nadto ze strony Burmistrza spotkali się z nienależytym wykonywaniem zadań, naruszaniem słusznych interesów obywateli, przewlekłym, biurokratycznym załatwianiem spraw. Chociaż starania skarżących zostały uwieńczone sukcesem, bowiem decyzją z dnia [...] r. numer [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził nieważność wymienionego powyżej pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania części pomieszczenia strychowego, czują się niezadowoleni i wnoszą o zbadanie całej sprawy.
Na rozprawie w dniu [...] r. skarżący A. W. oświadczył, że w skardze do Sądu chodziło mu o bezczynność Burmistrza w kwestii uchylenia decyzji z dnia [...] r. o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania pomieszczenia strychowego oraz, że oczekuje od Sądu ukarania Burmistrza za niewypełnianie swoich obowiązków.
Z dniem 1 stycznia 2004 r. utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie. Sprawy, w których skargi zostały wniesione przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie i postępowanie nie zostało zakończone, na podstawie art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271, Nr 240, poz.2052), podlegają rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje.
Skarga M. i A. P. w istocie jest skargą na działalność Burmistrza Miasta i Gminy. Zgodnie z art.227 Kodeksu postępowania administracyjnego przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skargi składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia, przy czym skargę na działalność burmistrza należy wnieść do rady gminy (art.228 i art.229 pkt 3 Kpa).
Stanowisko takie potwierdza złożone na rozprawie oświadczenie skarżącego.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne rozpatrują sprawy na bezczynność organów w następujących przypadkach:
- 1) wydania decyzji administracyjnej,
- 2) postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie lub kończących postępowanie w sprawie,
- 3) postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym,
- 4) innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Bezczynność organu administracji publicznej, w rozumieniu powyższego przepisu występuje wówczas, gdy organ zobowiązany do załatwienia indywidualnej sprawy administracyjnej w formie określonej w przytoczonych powyżej punktach 1 - 4, nie czyni tego w terminie określonym w art.35 Kodeksu postępowania administracyjnego lub ustalonym zgodnie z art.36 Kpa. Przy czym do wniesienia skargi na bezczynność organu konieczne jest wyczerpanie trybu zażaleniowego na niezałatwienie sprawy, a także utrzymywanie się stanu bezczynności organu również w chwili wniesienia skargi do Sądu i jej rozpatrywania.
W oparciu o stan faktyczny niniejszej sprawy, Sąd uznał, że sprawa, o której załatwienie chodziło skarżącym - stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] r. - należała do kompetencji Wojewody. Organ ten wydał decyzję w dniu [...] r. i w trybie odwoławczym sprawa została, zgodnie z wnioskiem skarżących, załatwiona przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r.
Skoro w niniejszej sprawie skarga nie dotyczy bezczynności organu ani aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie mieści się ona w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego.
Z powyższych względów skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną na postawie art.58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270).