Orzeczenie TK z 20 marca 1995 r., U 10/94

Teza

Trybunał Konstytucyjny po rozpoznaniu sprawy z wniosku Prezesa Najwyższej Izby Kontroli o stwierdzenie zgodności:

• par. 2 ust. 1 pkt 9 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 lipca 1993 r. w sprawie określenia banków, którym przekazane zostaną obligacje skarbowe, oraz podziału kwoty przeznaczonej w ustawie budżetowej na zwiększenie funduszy własnych i rezerw banków /Dz.U. nr 69 poz. 332; zm. Dz.U. 1993 nr 126 poz. 578, nr 133 poz. 643/, w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 29 grudnia 1993 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie określenia banków, którym przekazane zostaną obligacje skarbowe, oraz podziału kwoty przeznaczonej w ustawie budżetowej na zwiększenie funduszy własnych i rezerw banków /Dz.U. nr 133 poz. 643/
• z art. 52 i 54 ustawy z dnia 3 lutego 1993 r. o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków oraz o zmianie niektórych ustaw /Dz.U. nr 18 poz. 82/ postanawia:

pozostawić wniosek bez dalszego biegu.

Uzasadnienie

W kwestionowanym rozporządzeniu Minister Finansów postanowił przekazać Bankowi Gospodarki Żywnościowej obligacje restrukturyzacyjne.

Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że zakwestionowane przepisy wskazują na imiennie określonego adresata /Bank Gospodarki Żywnościowej/ oraz precyzują przyznaną mu kwotę i rodzaj obligacji.

Przyznanie obligacji stanowi akt jednorazowy, który po spełnieniu nie wymaga uchylenia i wygasa w sposób samoistny.

Powyższe cechy nie pozwalają zaliczyć zakwestionowanych przepisów do kategorii aktów normatywnych pomimo, że przybrały formę rozporządzenia.

Ponieważ zgodnie z art. 33a przepisów konstytucyjnych Trybunał Konstytucyjny może badać jedynie ustawy i inne akty normatywne, nie można sprawie nadać dalszego biegu.

W tej sytuacji zbędne stało się merytoryczne rozpatrywanie sprawy, jakkolwiek może ona wywoływać od tej strony wątpliwości. Nie podlega to jednak, z przytoczonych wyżej przyczyn, kontroli Trybunału Konstytucyjnego. Ewentualną kontrolę może tu przeprowadzić Rada Ministrów na podstawie art. 56 ust. 4 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r.