Orzeczenie TK z 14 lutego 1990 r., U 11/89

Tezy

Trybunał Konstytucyjny po rozpoznaniu sprawy z wniosku prezesa Naczelnego SądU Administracyjnego o ustalenie, czy przepisy par. 1-5 i par. 7 ust. 2-4 uchwały nr 110 Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 1983 r. w sprawie pomocy uspołecznionych zakładów pracy w zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych załóg /M.P. nr 31 poz. 157 ze zm./ w stosunku do przedsiębiorstw państwowych i spółdzielni - są zgodne z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych /t.j. Dz.U. 1987 nr 35 poz. 201/ i art. 2 par. 2 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze /Dz.U. nr 30 poz. 210 ze zm./

postanowił

umorzyć postępowanie.

Uzasadnienie

W ocenie wnioskodawcy wymieniona uchwała jest samoistną, bowiem nie powołała podstawy prawnej jej wydania, i zatem - zgodnie z powszechnym stanowiskiem doktryny oraz ustalonym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego poglądem - nie może nakładać obowiązków na inne niż państwowe jednostki organizacyjne ani też ograniczać ich swobód.

Trybunał Konstytucyjny, po dokonaniu analizy tekstów aktów prawnych, ustalił, że kwestionowany we wniosku przepis par. 4 uchwały nr 110 Rady Ministrów został uchylony przed wniesieniem wniosku rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie ogólnych zasad kredytowania budownictwa mieszkaniowego /Dz.U. nr 23 poz. 132/ oraz że w czasie trwania postępowania nastąpiło uchylenie całej uchwały nr 110 Rady Ministrów uchwałą nr 9 Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 1990 r. /M.P. nr 2 poz. 10/.