Uzasadnienie
W dniu 27 lipca 1994 r. Minister Zdrowia i Opieki Społecznej wydał rozporządzenie w sprawie czynności fachowych, które mogą być wykonywane w poszczególnych typach aptek przez osoby nie mające prawa samodzielnego wykonywania zawodu aptekarza.
Uchylone w nim zostało unormowanie zawarte w par. 2 zakwestionowane przez wnioskodawcę.
Nowe rozporządzenie zostało opublikowane w Dz.U. nr 95 poz. 464 z dnia 9 września 1994 r. i po 14 dniach weszło w życie.
Nowe rozporządzenie ograniczyło zakres czynności fachowych, które nie mogą być wykonywane przez techników farmaceutycznych i odstąpiło od wymagania stałej obecności aptekarza w aptece jako przesłanki wykonywania przez nich czynności fachowych. W aspekcie materialnym położyło więc ono kres treściom normatywnym, kwestionowanym przez Wnioskodawcę.
Nowe rozporządzenie uchyliło kwestionowane rozporządzenie z dnia 19 kwietnia 1993 r. Należy uznać, że uchylenie rozporządzenia było w tym wypadku równoznaczne z utratą mocy obowiązującej.
Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego /por. orzeczenie z dnia 11 kwietnia 1994 r. K 10/93 - OTK 1994 cz. I poz. 7, postanowienie z dnia 10 sierpnia 1994 r. U 9/93 oraz z dnia 31 sierpnia 1994 r. U 4/94 - OTK 1994 cz. II poz. 30 i 31, uchwała z dnia 14 września 1994 r. W 5/94 OTK 1994 cz. II poz. 44/, samo uchylenie lub zmiana przepisu nie muszą powodować zarazem utraty mocy obowiązującej przez ten przepis.
Utrata mocy obowiązującej następuje dopiero w sytuacji, gdy przepis ten nie może już być zastosowany.
Taka właśnie sytuacja występuje w niniejszej sprawie, ponieważ nie zachodzi możliwość dalszego stosowania przepisów uchylonego rozporządzenia do stanów faktycznych z okresu poprzedzającego jego uchylenie.
Tym samym wyczerpane zostały przesłanki art. 4 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, nakazujące umorzenie postępowania w razie utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego przed wydaniem orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny.