Orzeczenie TK z 23 czerwca 1993 r., U 5/93

Tezy

Trybunał Konstytucyjny po rozpoznaniu wniosku pięćdziesięciu dziewięciu posłów o stwierdzenie, że art. 61g Regulaminu Sejmu jest niezgodny z art. 66 ust. 4 i 5 Ustawy Konstytucyjnej, postanowił:

pozostawić wniosek bez rozpoznania.

Uzasadnienie

Po wpłynięciu wniosku do Trybunału Konstytucyjnego, Prezydent RP rozwiązał Sejm zarządzeniem z dnia 29 maja 1993 r. /M.P. z dnia 31 maja 1993 r. nr 27 poz. 285/.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym obecność na rozprawie wnioskodawcy lub jego przedstawiciela jest obowiązkowa. Grupa posłów będąca wnioskodawcą w myśl art. 10 ust. 2 uchwały Sejmu z dnia 31 lipca 1985 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym /Dz.U. nr 39 poz. 184/, działa przez wyznaczonego przez siebie posła.

Wobec rozwiązania Sejmu i utraty przez posłów z dniem 1 czerwca 1993 r. mandatów poselskich, przestał istnieć podmiot w postaci 59 posłów uprawnionych do udziału w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W tej sytuacji należało pozostawić wniosek bez rozpoznania.