Orzeczenie TK z 10 października 1995 r., U 8/94

Tezy

Przepisy par. 3 ust. 4 i par. 4 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 14 kwietnia 1993 r. w sprawie rejestracji, ewidencji i oznaczania pojazdów /Dz.U. nr 37 poz. 164; zm. Dz.U. 1995 nr 68 poz. 350/ są zgodne z art. 61 ust. 1 i art. 63 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. - Prawo o ruchu drogowym /t.j. Dz.U. 1992 nr 11 poz. 41; zm. Dz.U. nr 26 poz. 114, Dz.U. 1993 nr 65 poz. 309, Dz.U. 1995 nr 104 poz. 515/ oraz z art. 169 par. 1 i par. 2 Kodeksu cywilnego.

Uzasadnienie

Trybunał Konstytucyjny w konkluzji stwierdza, że uregulowania zawarte w kwestionowanych przepisach rozporządzenia warunkujące decyzję o zarejestrowaniu pojazdu prawidłowymi ustaleniami kwestii własności pojazdu - odpowiadają zasadom ustawy - Prawo o ruchu drogowym, a w szczególności nie stoją w sprzeczności z normą art. 61 ust. 1, ani z zapisem delegacji ustawowej zawartej art. 63 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Ustawowe upoważnienie dla Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej do określenia warunków rejestracji pojazdów - obejmuje wskazany wyżej warunek dotyczący prawa własności pojazdu.

(...) aktualna umowa kupna-sprzedaży przedstawiona przez osobę wnioskującą o zarejestrowanie pojazdu nie musi stanowić w każdym przypadku wystarczającego dokumentu do ustalenia przez organ rejestrujący własności pojazdu.

Odnośne wymagania, przewidziane w tym zakresie przez kwestionowane przepisy rozporządzenia, są zatem uzasadnione i nie kolidują z zasadą wyrażoną w art. 169 par. 1 Kc.

(...) jeśli dobrą wiarę nabywcy wyłącza nie tylko świadomość, że zbywca nie jest upoważniony do rozporządzania rzeczą, ale także sytuacja, w której brak tej świadomości jest następstwem niedbalstwa lub niezachowania przez niego przyjętej w danych warunkach staranności - to należy wprost przyjąć, iż nabywca nie nabędzie skutecznie własności pojazdu, jeśli przed upływem 3 lat od jego utraty przez poprzedniego właściciela poweźmie wiadomość np. o kradzieży danego samochodu.

W tych warunkach jeszcze bardziej zrozumiałym i koniecznym jest żądanie organu rejestracyjnego udokumentowania własności pojazdu, zgłoszonego przez nabywcę do rejestracji.

(...) O ile we wcześniejszym stanie prawnym - w razie konieczności sprawdzenia lub uzupełnienia danych zawartych we wniosku, zwłaszcza danych dotyczących własności pojazdu np. w trybie postępowania sądowego - Wnioskodawca mógł uzyskać tylko warunkową rejestrację pojazdu, z tablicami rejestracyjnymi i pozwoleniem czasowym ważnym na okres 14 dni /par. 6 ust. 1 i 2/, o tyle nowe przepisy praktycznie umożliwiają nabywcy samochodu, wnioskującemu o jego zarejestrowania, na legalne użytkowanie pojazdu przez cały okres postępowania sądowego. Przewidziany maksymalnie 3 letni okres legalnego posiadania czasowo zarejestrowanego pojazdu wyraźnie harmonizuje z przepisami art. 169 par. 2 i art. 174 kodeksu cywilnego.

Wprowadzona tymi przepisami strefa uznaniowa organu rejestrującego podlega weryfikacji w drodze kontroli legalności decyzji administracyjnych sprawowanych przez Naczelny Sąd Administracyjny.