Wyrok WSA w Warszawie z 14 kwietnia 2004 r., V SA 1003/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 14 kwietnia 2004 r.

Sprawa

sprawy ze skargi O. S.A. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe - oddala skargę -

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA del. do WSA - Małgorzata Dałkowska-Szary, Asesor WSA - Michał Sowiński, Sędzia NSA del. do WSA - Czesław Zieliński (spr.)
- Katarzyna Kotulińska protokolant

Uzasadnienie

Na podstawie zgłoszenia celnego dokonanego przez O. S.A. w W. według dokumentu SAD z dnia [...].06.1999 r. nr [...] Dyrektor Urzędu Celnego w W. objął procedurą dopuszczenia do obrotu partię leków ze składu celnego, importowanych z F., przyjmując deklarowaną w dokumencie SAD wartość celną towaru w wysokości odpowiadającej wartości (cenie) transakcyjnej w kwocie 1440 DEM wynikającej z faktury f. eksportera S.G. z dnia [...].04.1999 r. nr [...].

Decyzją z dnia [...].05.2002 r. nr [...], wydaną w trybie art. 65 § 4 pkt 2 Kodeksu celnego, Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej, którą określił w skorygowanej (obniżonej) wysokości.

W uzasadnieniu decyzji organ orzekający wskazał, że po przyjęciu zgłoszenia celnego, w wyniku późniejszej kontroli celnej u importera ujawniono, że tytułem obniżki fakturowanych cen leków eksporter przyznał importerowi świadczenie pieniężne w kwocie 896,40 DEM według noty z [...].10.1999 r. nr [...], która według jej treści dotyczyła miesiąca czerwca 1999 r. i w konsekwencji organ ten obniżył deklarowane wartości zgłoszonych w tym miesiącu leków o – proporcjonalną do wartości z każdego zgłoszenia – część powyższego świadczenia z noty eksportera w kwocie 896,40 DEM.

Orzekając w sprawie na skutek odwołania importera Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...].02.2003 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu celnego pierwszej instancji, podzielając stanowisko i argumentację przedstawione w uzasadnieniu decyzji tego organu, w szczególności, że uzasadniona była dokonana korekta (obniżenie) wartości celnej zgłoszonego w dniu [...].06.1999 r. towaru, wobec przyznanego importerowi przez eksportera świadczenia pieniężnego obniżającego pierwotnie fakturowane ceny leków.

W skardze zgłoszonej w dniu [...].03.2003 r. w Naczelnym Sądzie Administracyjnym Spółka O. wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji organów celnych obu instancji bądź uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej, zarzucając:

• rażące naruszenie art. 30 § 1 pkt 1 lit. a Kodeksu celnego w związku z art. 8 Porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (Dz.U. z 1995 r. Nr 98, poz. 483 ze zm.) i notą wyjaśniającą 2.1 Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej do art. 8 Porozumienia (Dz.U. z 1999 r. Nr 80, poz. 908 ze zm.) przez przyjęcie, że wynagrodzenie uzyskiwane przez Spółkę od zagranicznego dostawcy nie jest prowizją od sprzedaży
• oraz naruszenie przepisów art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordyancji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego przez niewyjaśnienie stanu faktycznego i przyjęcie, że wynagrodzenie uzyskiwane przez Spółkę od zagranicznego dostawcy jest upustem cenowym.

Według skargi Spółka pośredniczyła w sprzedaży na terytorium Polski towarów firmy S.G. jako dostawcy, importując od niego towary po określonej cenie i po tej samej cenie sprzedawała je w kraju.

Za pośrednictwo w sprzedaży skarżąca otrzymywała od dostawcy wynagrodzenie określone jako procentowy udział w cenie sprzedaży towaru w Polsce.

Takie ustalenia umowne oznaczają, zdaniem skarżącej, że działała ona jako "agent sprzedaży" i otrzymywane wynagrodzenie należy traktować jako "prowizję od sprzedaży", która zgodnie z art. 30 § 1 pkt 1 lit. a Kodeksu celnego podlegała przy ustalaniu wartości celnej towaru doliczeniu do ceny płaconej przez Spółkę dostawcy, a nie odliczeniu od ceny.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, właściwy w sprawie na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zważył, co następuje.

W myśl art. 85 § 1 Kodeksu celnego, należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących.

Stosownie do zasady przewidzianej w art. 23 § 1 Kodeksu celnego, wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalona, o ile to konieczne, z uwzględnieniem art. 30 i art. 31 tej ustawy.

W niniejszej sprawie wartość celna przedmiotu importu zadeklarowana została, w przyjętym przez organ celny zgłoszeniu celnym, w wysokości odpowiadającej wartości (cenie) transakcyjnej określonej w fakturze eksportera.

W czasie importu leków przez skarżącą, realizowanego przez dostawcę S.G. od 1999 r., skarżąca w związku z tym obrotem otrzymywała od eksportera świadczenia pieniężne w kwotach określonych w notach wystawianych przez eksportera i poza sporem jest przyznanie skarżącej za miesiąc czerwiec 1999 r. świadczenia w kwocie 896,40 DEM według noty eksportera z [...].10.1999 r. nr [...] (k. 60 i 61 akt adm. i k. 66 akt sąd.).

Na tym tle istotna w sprawie jest kwestia, czy wartością transakcyjną wyznaczającą wartość celną towaru objętego zgłoszeniem celnym z [...].06.1999 r. jest fakturowana pierwotnie przez eksportera cena pomniejszona proporcjonalnie o część świadczenia otrzymanego przez skarżącą według noty z [...].10.1999 r., traktowanego jako upust (zniżka) ceny, czy też pełna cena nie podlegająca obniżeniu.

Skarżąca nie wykazała, aby przyznawane jej przez eksportera w obrocie lakami świadczenia pieniężne zostały ukształtowane prawnie przez te podmioty jako ekwiwalent (w postaci "prowizji od sprzedaży") wzajemnych świadczeń skarżącej na rzecz eksportera, w szczególności jako ekwiwalent za pośrednictwo skarżącej w sprzedaży importowanych leków. Skarżąca nie dysponuje bowiem dowodami, aby tej treści czynność prawna, przewidująca pośrednictwo skarżącej i odpłatność za pośrednictwo, została rzeczywiście dokonana przez te podmioty, w szczególności nie dysponuje dowodem w postaci pisemnej umowy, która zawierałaby tej treści regulacje (k. 66 akt sąd.).

Jest przy tym poza sporem, że towary objęte zgłoszeniem celnym z [...].06.1999 r. były przedmiotem umowy sprzedaży zawartej między eksporterem jako sprzedawcą i skarżącą jako kupującym, oraz że dostarczenie tych towarów skarżącej nastąpiło w wykonaniu umowy sprzedaży.

Oznacza to, że dostarczone towary były towarami skarżącej, do niej należały, zatem wyłącznie jej rzeczą była sprzedaż przedmiotu importu dalszym nabywcom na rynku polskim i realizowanie przez skarżącą obrotu obejmującego sprzedaż importowanych leków nie może być poczytane za świadczenie spełnione na rzecz eksportera, skoro ten sprzedał leki importerowi i jako sprzedane dostarczył kupującemu (importerowi).

W konsekwencji, czynności te (sprzedaż leków przez skarżącą) nie mogą być uznane za źródło jej uprawnienia względem eksportera do wzajemnego świadczenia jako ekwiwalentu za te czynności, skoro te – jak wskazano – nie były świadczone na rzecz eksportera.

W tym stanie rzeczy nie budzi zastrzeżeń ocena organów celnych, że przyznane skarżącej według noty eksportera z [...].06.1999 r. świadczenie pieniężne stanowiło w istocie upust (zniżkę) fakturowanych cen leków.

W konkluzji stwierdzić należy, że świadczenie to jako zniżka (upust) ceny, proporcjonalna do faktorowanej wartości zgłoszonych [...].06.1999 r. leków, było czynnikiem kształtującym wartość (cenę) transakcyjną tego towaru w wysokości – obniżonej proporcjonalnie – ceny wynikającej z faktury eksportera i tak określona wartość (cena) transakcyjna stanowiła wartość celną towaru.

Świadczenia pieniężne w obrocie lekami przyznawane były skarżącej przez eksportera przez cały czas realizowania importu, zatem stanowiły element umowy sprzedaży między tymi podmiotami i okoliczność, że w niniejszej sprawie świadczenie to przyznane zostało po dokonaniu zgłoszenia celnego z [...].06.1999 r., nie wyłączało korekty tego zgłoszenia.

Z wnioskiem o stosowną korektę skarżąca powinna na podstawie art. 65 § 4 Kodeksu celnego wystąpić po otrzymaniu noty określającej przyznaną jej zniżkę (upust) ceny.

Nie może odnieść skutku zarzut skarżącej, że na podstawie art. 30 § 1 pkt 1 lit. a Kodeksu celnego świadczenie pieniężne wynikające z noty eksportera z [...].10.1999 r. powinno być doliczone do fakturowanej ceny leków.

Świadczenie to bowiem zostało przyznane skarżącej (kupującemu) przez eksportera, podczas gdy powołany przepis stanowi o kosztach poniesionych przez kupującego.

W konkluzji stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i chybione są zarzuty naruszenia powołanych w skardze przepisów.

Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), należało oddalić skargę jako niezasadną.