Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 5 lutego 1998 r., V SA 1274/97

Teza

1. Okoliczność, że Konwencja dotycząca statusu uchodźców, sporządzona w Genewie dnia 28 lipca 1951 r. /Dz.U. 1991 nr 119 poz. 515/ nie zapewnia ochrony przed całym cierpieniem spowodowanym wojnami domowymi lub innymi wewnętrznymi konfliktami zbrojnymi nie wyłącza w indywidualnych wypadkach przyznania statusu uchodźcy.
2. Jeśli jedna ze stron konfliktu realizuje część swojej strategii wojennej w stosunku do niektórych tylko członków społeczeństwa, wyróżnionych przynależnością do określonej narodowości, grupy społecznej lub religijnej względnie z powodu rasy, to może mieć miejsce prześladowanie w rozumieniu Konwencji Genewskiej dotyczącej statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r.

Sentencja

1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy.

Uzasadnienie

Okoliczność, że Konwencja dotycząca statusu uchodźców, sporządzona w Genewie dnia 28 lipca 1951 r. /Dz.U. 1991 nr 119 poz. 515/ nie zapewnia ochrony przed całym cierpieniem spowodowanym wojnami domowymi lub innymi wewnętrznymi konfliktami zbrojnymi nie wyłącza w indywidualnych wypadkach przyznania statusu uchodźcy.

Jeśli jedna ze stron konfliktu realizuje część swojej strategii wojennej w stosunku do niektórych tylko członków społeczeństwa, wyróżnionych przynależnością do określonej narodowości, grupy społecznej lub religijnej względnie z powodu rasy, to może mieć miejsce prześladowanie w rozumieniu Konwencji Genewskiej dotyczącej statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r.