Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 26 maja 1998 r., V SA 1334/95

Sentencja

1. uchyla decyzję organu celnego w przedmiocie wymiaru cła.

Uzasadnienie

Przede wszystkim stwierdzić należy, że podniesiony w uzasadnieniu decyzji argument w kwestii wystawiania po upływie kilku dni od faktur załączonych do zgłoszenia celnego ale przed zgłoszeniem płyt do odprawy celnej ostatecznej - jest niezasadny.

Z porównania daty wystawienia faktury nr 2695 z datą dokumentu SAD wynika, że zgłoszenia celnego dokonano w dniu 30 kwietnia 1993 r.

Okoliczność ta wskazuje, że omawiana faktura istniała w dacie zgłoszenia celnego, jednak nie była znana organowi.

Przepis art. 145 par. 1 pkt 5 Kpa, na który powołał się Dyrektor Urzędu Celnego w W. wznawiając postępowanie administracyjne, przewiduje, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzje.

W rozpatrywanej sprawie istotną okolicznością, z punktu widzenia cyt. art. 145 par. 1 pkt 5 Kpa jest to, czy faktura nr 2695 z dnia 30 kwietnia 1993 r. ujawniona w toku kontroli przeprowadzonej w "N" przez Urząd Kontroli Skarbowej w L. była nowym dowodem wskazującym na zaniżenie wartości celnej przyjętej za podstawę wymiaru cła w ostatecznej decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w W. SAD z 30 kwietnia 1993 r.

W ocenie Sądu kwestia ta nie została w należyty sposób zbadana i wyjaśniona. Z faktury nr 2698 z 16 kwietnia 1 993 r. załączonej do dokumentu SAD wynika, że przedmiotem importu było 1900 szt. płyt kompaktowych. Z faktury nr 2695 z dnia 30 kwietnia 1993 r. wystawionej w dniu dokonania odprawy celnej wynika, iż zawiera ona "koszty inwestycyjne" dotyczące 2 pozycji w tym m.in. 4650 szt. płyt o ww. tytule.

Z powyższego wynika istotna różnica w ilości importowanych płyt.

Na wymienionej fakturze istnieją ręcznie dokonane wpisy odnoszące poszczególne ilości różnych płyt /4650 oraz 1000 szt./ do określonych dokumentów SAD, jednak z zapisów tych oraz uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, na jakiej podstawie ustalono, że część płyt z ilości 4650 sztuk jest tożsama z płytami będącymi przedmiotem odprawy celnej.

Nie podano, jakie cechy identyfikacyjne zawarte w tych dwóch, wystawionych w różnych terminach dokumentach dotyczących różnej ilości płyt, legły u podstaw ustalenia, że dotyczą one tej samej partii płyt.

Należy podkreślić, że nawet w uwadze do poz. 1 faktury nr 2695 czyli 4650 sztuk płyt podano iż dokumentu SAD z 30 kwietnia 1993 r. dotyczy 1870 szt., podczas gdy z wymienionego dokumentu oraz załączonej do niego faktury wynika, iż przedmiotem odprawy celnej było 1900 szt. płyt.

W tym stanie faktycznym i prawnym, we wszczętym z urzędu postępowaniu o wznowienie postępowania, organ celny nie mógł stwierdzić rzetelnie istnienia przesłanki wymienionej w art. 145 par. 1 pkt 5 Kpa. Pominięcie podstawowych reguł rządzących postępowaniem wyjaśniającym czyniło twierdzenia organu gołosłownymi, bo nie popartymi wywodem ugruntowanym w materiale dowodowym.

Wskutek owych braków zasadne stały się zarzuty wskazujące na naruszenie art. 7, art. 77 par. 1 i art. 107 par. 3 Kpa, a więc popełnienie przez organ uchybień mających wpływa na istotę rozstrzygnięcia.