Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą) z 2 grudnia 1997 r., V SA 1360/97

Sentencja

1. postanawia odrzucić skargę w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Uzasadnienie

Z mocy art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy w sprawach wydalania z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyjątkiem przypadków dotyczących cudzoziemców przebywających legalnie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z danych przedstawionych przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji Departament do Spraw Migracji i Uchodźstwa w innej sprawie skarżącego V SA 936/97 wynika że paszport którym legitymował się skarżący był ważny w terminie od 28.10.1987 r. do 27.10.1994 r. Natomiast ostatnia wiza pobytowa wydana skarżącemu przez Wojewodę Warszawskiego była ważna w terminie do 20.08.1993 r. i po upływie tego terminu skarżący nie ubiegał się o udzielenie wizy pobytowej.

W dacie wszczęcia na wniosek Komendanta Stołecznego Policji z dnia 27.05.1997 r. postępowania w przedmiocie wydalenia, pobyt w Polsce skarżącego, obywatela Libii, był więc nielegalny i właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie jest wyłączona z mocy art. 19 pkt 5 ustawy o NSA.

Dlatego na podstawie art. 27 ust. 2 tej ustawy należało odrzucić skargę jako niedopuszczalną.