Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 7 września 1993 r., V SA 1440/93

Teza

Przewidziane w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. o zasadach realizacji przedpłat na samochody osobowe /Dz.U. nr 54 poz. 311/ zwolnienie od cła nie ma zastosowania w sytuacji, gdy sprowadzenie samochodu z zagranicy nastąpiło przed likwidacją rachunku przedpłat.

Uzasadnienie

Dyrektor Urzędu Celnego wymierzył cło od samochodu osobowego, rok produkcji 1992, według stawki celnej 35 procent, nie mniej niż 1.500 USD - w kwocie 23.040.000 zł oraz postanowił o zabezpieczeniu samochodu do czasu uiszczenia cła.

W uzasadnieniu decyzji podano, że samochód sprowadzony został na obszar celny przed 22.10.1992 r. Nie został jednak zgłoszony do odprawy celnej i nie uregulowano cła. Omawiany samochód został sprzedany i wydany T. D. Podkreślono, że wymiaru cła dokonano na podstawie przepisów obowiązujących 22.10.1992 r. /data zawarcia umowy kupna- -sprzedaży/ oraz, że przyjęto wartość samochodu wynikającą z tej umowy.

W odwołaniu od decyzji w przedmiocie wymiaru cła T. D. przyznał, że 22.10.1992 r. sporządzona została umowa kupna-sprzedaży samochodu. Właścicielką samochodu była jego kuzynka z Ukrainy, z którą uzgodnił, że zwróci samochód, jeśli nie uzyska kredytu. Po zwróceniu samochodu poprzedniej właścicielce i nabyciu, a następnie likwidacji rachunku przedpłaty na samochód uprawniającej do ulgi celnej /12.11.1992 r./ ponownie nabył ten samochód 28.11.1992 r.

Prezes GUC utrzymał w mocy decyzję I instancji. W jej motywach podano, że sporny samochód był w posiadaniu T. D. od 22.10.1992 r. W dniu 2.11.1992 r. samochód został zatrzymany przez policję, jednak już 4.11.1992 r. samochód został wydany T. D., który zobowiązał się do jego przechowania. Pomimo tego zobowiązania 30.11.1992 r. samochód wyprowadzono z Polski, ponownie wprowadzono przez przejście graniczne w C., skąd postanowieniem z 30.11.1992 r. dokonano przekazania do posterunku celnego. T. D. zgłosił samochód do odprawy celnej przedstawiając postanowienie o przekazaniu sprawy oraz zaświadczenie o rezygnacji z przedpłaty na samochód. Brak jest jednak podstaw do uznania, że samochód jest wolny od cła, bowiem samochód został zakupiony 22.10.1992 r., a rezygnacja z przedpłaty nastąpiła później, bo 14.11.1992 r.

Na powyższą decyzję w sprawie wymiaru cła T. D. wniósł skargę do NSA, w której podał, że sporny samochód nabył 22.10.1992 r. uzgadniając ze sprzedawcą, iż samochód zwróci, gdyby należne od samochodu cło było zbyt wysokie. Samochód użytkował do 3.11.1992 r. wspólnie z poprzednią właścicielką, a po tej dacie samochód zwrócił. W dniu 14.11.1992 r. skarżący nabył przedpłatę uprawniającą do ulgi celnej, a następnie, jak podaje, ponownie nabył ten samochód na terenie Czechosłowacji. Uważa, że "skuteczne prawnie" nabycie samochodu miało miejsce 28.11.1992 r., a zatem winien korzystać z ulgi celnej z tytułu rezygnacji z przedpłaty na samochód.

W odpowiedzi na skargę Prezes GUC wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie jest uzasadniona.

Nie ulega wątpliwości, że skarżący nabył 22.10.1992 r. samochód, od którego nie uiszczono należności celnych, oraz że samochodem tym władał. Stosownie do art. 48 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. nr 75 poz. 445 ze zm./ osobę fizyczną uważa się za dokonującą obrotu z zagranicą towarami, którymi bezpośrednio włada podczas kontroli celnej, chyba że odpowiednimi dokumentami wykaże, że obrotu tymi towarami dokonuje inny podmiot. Oznacza to, iż z mocy art. 40 Prawa celnego skarżący obowiązany był zgłosić samochód do odprawy celnej, której konsekwencją jest wymiar cła.

W myśl postanowień art. 4 Prawa celnego przywóz towarów z zagranicy podlega cłu z wyjątkami określonymi przepisami prawa. Wyjątkiem od zasady powszechności cła jest regulacja zawarta w ustawie z dnia 20 lipca 1990 r. o zasadach realizacji przedpłat na samochody osobowe. Przewiduje ona w art. 4 ust. 1 zwolnienie od cła samochodów osobowych sprowadzonych z zagranicy. Powołany wyżej przepis, jako przepis wyjątkowy, nie może być interpretowany rozszerzająco, a zatem nie znajduje zastosowania w sytuacji, gdy sprowadzenie samochodu z zagranicy nastąpiło przed likwidacją rachunku przedpłaty.

Okoliczność, na którą powołuje się skarżący, iż pierwotna umowa kupna-sprzedaży samochodu została rozwiązana, a następnie zawarta na kupno tego samego samochodu między tymi samymi stronami umowa nowa, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, jeśli zważyć, iż z tytułu pierwotnej umowy kupna-sprzedaży zawartej z obywatelką Ukrainy sporny samochód stał się towarem celnym.

Biorąc powyższe pod uwagę należało uznać, iż zaskarżona decyzja prawa nie narusza i w związku z tym na mocy art. 207 par. 5 Kpa należało skargę oddalić.