Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 10 lutego 1999 r., V SA 1449/98

Tezy

Obowiązek przekazywania przez skarżącego opłat licencyjnych na rzecz firmy brytyjskiej, jako sprzedawcy i licencjodawcy, wynika wprost z pkt 5 umowy z 30 stycznia 1992 r. i wiąże się z prawem "M" w W. do dalszej dystrybucji, a także nieodpłatnym zobowiązaniem sprzedawcy do dostarczenia wzorów i próbek produktów, wideoklipów z prawem do nadawania przez Telewizję Polską, jak również "innych właściwych materiałów" /pkt 9 umowy/. Opłaty uiszczane z tytułu prawa do korzystania z tego rodzaju rozwiązań i wiedzy, najczęściej o charakterze poufnym, a nawet tajnym, należą do opłat licencyjnych.