Uzasadnienie
Na podstawie zgłoszenia celnego dokonanego przez X. Sp. z o.o. według dokumentu SAD z dnia [...].10.1999 r. nr [...] Dyrektor Urzędu Celnego w [...] objął procedurą dopuszczenia do obrotu partię sprowadzonych z [...] kineskopów do produkcji telewizorów. Wartość celna przedmiotu importu określona została w zgłoszeniu w wysokości odpowiadającej wartości transakcyjnej w kwocie 23.235 [...], wynikającej z przedstawionej przy zgłoszeniu celnym faktury [...] eksportera z dnia [...].09.1999 r. nr [...].
Decyzją z dnia [...].02.2002 r. nr [...] wydaną w trybie art. 65 § 4 pkt 2 lit. a Kodeksu celnego, Dyrektor Urzędu Celnego w [...] uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej i orzekając w tej części określił wartość celną w skorygowanej (podwyższonej) wysokości, przez doliczenie do deklarowanej wartości transakcyjnej proporcjonalnych części opłaty wstępnej za ujawnienie technologii i opłaty licencyjnej (475,94 [...] + 409,02 [...]) świadczonych przez importera na rzecz kontrahenta zagranicznego jako licencjodawcy na podstawie umowy licencyjnej i pomocy technicznej uprawniającej importera do wytwarzania, produkcji, użytkowania i sprzedaży licencjonowanych produktów obejmujących analogowe telewizory kolorowe.
Orzekając w sprawie na skutek odwołania importera Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z dnia [...].09.2002 r. nr [...] uchylił decyzję organu celnego pierwszej instancji z [...].02.2002 r. i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia, ze względu na pominięcie w decyzji pierwszej instancji, jako ewentualnego dalszego – zdaniem organu odwoławczego – składnika wartości celnej, należnych eksporterowi odsetek w kwocie 398,75 [...] z tytułu przedłużonego terminu płatności przez skarżącą jego należności.
W tym zakresie organ odwoławczy wskazał na potrzebę oceny "w kontekście przepisu art. 31 pkt 3 Kodeksu celnego".
Orzekając ponownie organ pierwszej instancji, Naczelnik Urzędu Celnego [...] w [...], decyzją z dnia [...].10.2002 r. nr [...] dokonał korekty określonej w zgłoszeniu celnym z [...].10.1999 r. wartości celnej towaru, przez doliczenie do deklarowanej wartości transakcyjnej – poza wskazanymi wyżej opłatami z tytułu umowy licencyjnej – odsetek w kwocie 398,75 [...].
Decyzją z dnia [...].03.2003 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w [...], po rozpatrzeniu sprawy na skutek odwołania importera, utrzymał w mocy decyzję organu celnego pierwszej instancji z [...].10.2002 r. podzielając stanowisko i argumentację tego organu przedstawione w uzasadnieniu jego rozstrzygnięcia, w szczególności że w sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączenia odsetek z wartości celnej, przewidziane w art. 31 pkt 3 Kodeksu celnego.
W skardze wniesionej w dniu 15.04.2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka X. wystąpiła z żądaniem uchylenia decyzji obu instancji z dnia [...].03.2003 r. i z [...].10.2002 r. zarzucając naruszenie postanowień:
- art. 2, art. 7, art. 84, art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
- art. 23 § 1 i § 9, art. 29 § 1 i § 9, art.. 30 § 1 pkt 3, art. 31 pkt 3 Kodeksu celnego,
- art. 120-123, art. 180, art. 187, art. 188, art. 191, art. 192, art. 210 i art. 234 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego.
Skarżąca podniosła, że opłaty z tytułu umowy licencyjnej nie stanowiły warunku sprzedaży towaru przez eksportera i nie podlegały wliczeniu do wartości celnej.
To samo – zdaniem skarżącej – dotyczy odsetek, gdyż według niej zachodziły w sprawie przesłanki z art. 31 pkt 3 Kodeksu celnego, wyłączające dopuszczalność wliczenia odsetek do wartości celnej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, właściwy w sprawie na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zważył, co następuje.
W myśl art. 234 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego, organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub interes społeczny.
W niniejszej sprawie decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...].09.2002 r. i w jej konsekwencji także późniejsze decyzje organu celnego pierwszej instancji z [...].10.2002 r. i Dyrektora Izby Celnej z [...].03.2003 r. wydane zostały z naruszeniem powołanego przepisu art. 234 Ordynacji podatkowej.
W sprawie rozpoznanej decyzją Dyrektora Izby Celnej z dnia [...].09.2002 r., przedmiotem zaskarżenia odwołaniem importera była bowiem decyzja organu celnego pierwszej instancji z [...].02.2002 r., określająca wartość celną towaru bez wliczenia do niej odsetek należnych importerowi z tytułu przedłużonego terminu płatności jego należności z tytułu eksportu i niezaliczenie odsetek do składników wartości celnej towaru, korzystne dla importera, nie mogło w myśl art. 234 Ordynacji podatkowej stanowić podstawy wzruszenia decyzji z [...].02.2002 r., w celu otwarcia drogi do zwiększenia wartości celnej o kwotę odsetek.
Niezaliczenie do wartości celnej towaru odsetek nie czyniło bowiem tej decyzji rozstrzygnięciem rażąco naruszającym prawo lub interes społeczny w rozumieniu art. 234 Ordynacji podatkowej.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu celnego pierwszej instancji z [...].10.2002 r. oraz decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...].09.2002 r.
W związku z zarzutem skarżącej kwestionującym wliczenie do wartości celnej opłat z tytułu umowy licencyjnej wskazać należy, że opłaty tego rodzaju wchodzą do wartości celnej towaru z mocy art. 30 § 1 pkt 3 Kodeksu celnego, gdy stanowią warunek sprzedaży towaru importerowi.
W niniejszej sprawie omawiane opłaty stanowiły taki warunek, jako że umowa licencyjna zastrzegała wyraźnie, że jedynie w przypadku istnienia tego aktu importer zachowuje prawo do nabycia towaru, jego użycia do finalnej produkcji, użytkowania i dalszej sprzedaży i stanowisko organów celnych w tym zakresie nie nasuwa zastrzeżeń.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania sądowego znajduje uzasadnienie w dyspozycji art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.