Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 17 lutego 1998 r., V SA 1570/97

Teza

Przedmiot wkładu niepieniężnego wymienionego w art. 14 ust. 1 pkt 39 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /t.j. Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./ powinien charakteryzować się trwałością w użytkowaniu, odpowiednią do tej trwałości wartością, a także bezpośrednim i praktycznym zastosowaniem w działalności spółki.

Sentencja

1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 39 Prawa celnego, zwolnienia od cła przysługują spółkom z udziałem zagranicznym /z ograniczoną odpowiedzialnością i akcyjnym/ z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, utworzonym na podstawie przepisów prawa polskiego. Jak wynika z załączonego do akt wypisu z rejestru handlowego, tego rodzaju spółką jest "Pontex".

Na podstawie powołanego przepisu zwolnieniu od cła podlegają towary, które spełniają łącznie następujące przesłanki:

• zostały wniesione do kapitału zakładowego /akcyjnego/ spółki jako przedmiot wkładu niepieniężnego podmiotu zagranicznego;
• mają charakter środków trwałych;
• zostały określone w akcie założycielskim spółki /uchwale o podwyższeniu kapitału/ oraz we wpisie do rejestru handlowego jako wkład niepieniężny podmiotu zagranicznego.

Skarżąca Spółka przedstawiła wszystkie niezbędne dokumenty wymagane do dokonania odprawy celnej i warunkujące zwolnienie od cła. W szczególności udokumentowała, że aport stanowiły konstrukcje dwóch hal magazynowych.

Z wymienionych wyżej przesłanek stosowania art. 14 ust. 1 pkt 39 Prawa celnego, Prezes Głównego Urzędu Ceł zakwestionował cechę trwałości towaru wywodząc, iż nie jest on kompletny i zdatny do użytku w momencie jego wwozu na polski obszar celny.

Poglądu tego nie można zaakceptować. Prawo celne, co należy podkreślić, nie definiuje pojęcia "środki trwałe". Wykładnia tego pojęcia musi wszakże uwzględniać potrzebę obrotu w zakresie prawa celnego, jak również cel i sens wkładu niepieniężnego wnoszonego do kapitału zakładowego spółki.

W tym ujęciu "środkiem trwałym" nie jest towar przeznaczony do jednorazowego użycia w działalności gospodarczej, lecz towar wykorzystywany wielokrotnie lub trwale. Tak więc środkami trwałymi podmiotu gospodarczego będą nieruchomości /budynki/, maszyny i inne urządzenia, ale już nie surowce, materiały, opakowania, wyroby gotowe, zasoby finansowe zgromadzone na rachunkach bankowych, wierzytelności etc.

W kontekście tych uwag przedmiotowe hale magazynowe należało uznać za środki trwałe. Przewóz ich ze względów organizacyjnych i technologicznych dokonywany był w elementach. Mogło to utrudniać odprawę celną, ale nie umożliwiało organom celnym sprawdzenia na miejscu inwestowania charakteru przywiezionych z zagranicy towarów, ich przeznaczenia, a także dokonania na tej podstawie właściwej ich klasyfikacji.

Przy zastosowaniu interpretacji Prezesa GUC, sprowadzenie na polski obszar celny środka trwałego, który spełniałby wymóg kompletności i przydatności do użytku już w momencie dokonywania odprawy celnej, byłoby praktycznie niemożliwe, zwłaszcza w przypadku inwestycji nietypowych.