Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 28 lipca 1995 r., sygn. akt V SA 1662/93

Tezy

1. Ochotnicza Rezerwa Milicji Obywatelskiej /do czasu wejścia w życie ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o Ochotniczej Rezerwie Milicji Obywatelskiej - Dz.U. nr 23 poz. 108/ nie była organem utworzonym aktem prawa powszechnie obowiązującego.

Była ona natomiast organizacją społeczną, powstałą w 1946 roku jako organizacja paramilitarna w celu współdziałania z Milicją Obywatelską w zakresie utrzymania porządku i spokoju publicznego.

Zatem udział w takiej organizacji miał charakter członkostwa, które nie jest tożsame ze stosunkiem zatrudnienia w rozumieniu prawa.

Zwłaszcza, że w przepisach ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. nr 17 poz. 75 ze zm./ brak jest podstaw do przyjęcia, iż ustawodawca nadał pojęciu "zatrudnienie" inne znaczenie niż w systemie prawa cywilnego /w tym przede wszystkim w prawie pracy/.

2. Dla powstania stosunku zatrudnienia niezbędne jest oświadczenie woli obu stron /zatrudniający-zatrudniony/, będące podstawą powstania obowiązku w zakresie świadczenia pracy i prawa do wynagrodzenia. A zatem stosunku zatrudnienia nie wolno domniemywać.

Powyższą tezę uzasadnia art. 68 przepisów konstytucyjnych, według którego "prawo do zatrudnienia" pozostaje w nierozerwalnym związku z prawem do wynagrodzenia "według ilości i jakości pracy".

3. Skoro więc osoba posiadająca uprawnienia kombatanckie była członkiem Ochotniczej Rezerwy Milicji Obywatelskiej, to okoliczność jedynie członkostwa w tej organizacji nie stanowi przesłanki "zatrudnienia" z art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. "a" w związku z art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. "a" cytowanej wcześniej ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach (...).