Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 18 marca 1998 r., V SA 1664/96

Sentencja

1. uchyla decyzję w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.

Uzasadnienie

W przedmiotowej sprawie Prezes Głównego Urzędu Ceł trafnie powołał się na par. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 1994 r. w sprawie ustanowienia zakazu przywozu niektórych towarów /Dz.U. nr 77 poz. 353 ze zm./. Bezspornym jest również, że przedmiotowy pojazd strażacki został wyprodukowany w 1982 roku.

Podstawą stwierdzenia nieważności decyzji organu pierwszej instancji było przyjęcie, że decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa /art. 156 par. 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego - art. 207 par. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926/.

Zdaniem strony skarżącej przedmiotowa decyzja została wydana niezgodnie z interesem społecznym.

Należy zauważyć, że w orzecznictwie sądowym występowały dwa ujęcia rażącego naruszenia prawa:

jedno, że występuje ono w przypadku naruszenia przepisu prawnego, którego treść bez żadnych wątpliwości interpretacyjnych może być ustalona w bezpośrednim rozumieniu - oraz drugie, zgodnie z którym naruszenie prawa będzie rażącym, gdy jego skutków społeczno-gospodarczych nie można zaakceptować z punktu widzenia wymagań praworządności.

Zarówno praktyka orzecznicza, jak i teoria prawa przychyla się do kasacyjnej formuły rozumienia art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa, a więc do uznania konieczności eliminowania z obrotu prawnego decyzji z racji istnienia w niej wad o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym.

W niniejszej sprawie niewątpliwie nie ma szczególnie dużego ciężaru gatunkowego. Ponadto należy podkreślić okoliczności podniesione przez skarżącego, że samochód działa bezawaryjnie i jest w bardzo dobrym stanie technicznym oraz zastąpił wysłużony, ponad 20-letni samochód gaśniczy wskazujące, że interes społeczny przemawia za umożliwieniem korzystania przez stronę skarżącą z tego samochodu.

W sumie należy uznać, że stwierdzone przez Prezesa Głównego Urzędu Ceł naruszenie prawa nie ma charakteru naruszenia rażącego w rozumieniu art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa, w związku z czym skarga strony jest zasadna.