Uzasadnienie
Sąd Powiatowy we W., na wniosek W.E.E. K., postanowieniem z dnia 6.06.1951 r. ustalił treść aktu urodzenia wnioskodawczyni w następującym brzmieniu: we W. dnia 7.12.1929 r. urodziła się K. trojga imion Waleska Erna Edeltraut córka Fryderyka i Elżbiety K. z domu K-ka.
Na podstawie powyższego postanowienia tej treści akt urodzenia wnioskodawczyni sporządzony został w Urzędzie Stanu Cywilnego we W. w dniu 1.12.1951 r. pod numerem (...), wskazujący jej nazwisko K. i imiona Waleria Erna Edeltraut.
Okazało się następnie, że istnieje oryginalny dokument aktu urodzenia wnioskodawczyni sporządzony w języku niemieckim w Urzędzie Stanu Cywilnego we W. w dniu 7.12.1929 r. pod numerem (...).
W piśmie z dnia 7.05.1999 r. wnioskodawczyni, nosząca nazwisko męża K., wystąpiła z żądaniem "pozostawienia aktu urodzenia (...)", podnosząc, że akt ten zawiera polską pisownię nazwisk i imion oraz że od 1951 r. posługuje się ona zawartymi w tym akcie danymi.
Decyzją z dnia 31.05.1999 r. (...) Wojewoda D. na podstawie art. 29 ustawy z dnia 29 września 1986 r. Prawo o aktach stanu cywilnego /Dz.U. nr 36 poz. 180 ze zm./ z urzędu unieważnił akt urodzenia (...) sporządzony w dniu 1.12.1951 r. na podstawie postanowienia Sądu Powiatowego we W. z dnia 6.06.1951 r.
Orzekając w sprawie na skutek odwołania strony, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia 27.07.1999 r. (...) utrzymał w mocy decyzję Wojewody D. z dnia 31.05.1999 r.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że akt urodzenia z 1.12.1951 r. jako wtórny względem aktu z dnia 7.12.1929 r., sporządzony na podstawie postanowienia Sądu Powiatowego we W., po 22 latach od urodzenia dziecka, ma mniejszą moc dowodową i z tych względów podlegał unieważnieniu.
W skardze z dnia 28.08.1999 r. Waleria K. wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27.07.1999 r.
Skarżąca zarzuciła, że w ujawnionych archiwach niemieckich "istnieje odmienny zapis dotyczący treści aktu stanu cywilnego niż zostało to ustalone w postępowaniu przed Sądem Powiatowym we W." i postanowienie tego Sądu może być skorygowane jedynie w drodze wznowienia postępowania bądź rewizji nadzwyczajnej.
W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Orzekając w sprawie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W myśl art. 29 cyt. ustawy z dnia 28 września 1986 r. Prawo o aktach stanu cywilnego, jeżeli dwa akty stwierdzają to samo zdarzenie, unieważnia się jeden z nich. Unieważnienia dokonuje organ administracji wyższego stopnia, właściwy dla kierownika urzędu stanu cywilnego, który sporządził akt późniejszy.
Sytuacja jaka powstała w niniejszej sprawie, w wyniku sporządzenia w dniu 1.12.1951 r. na podstawie postanowienia Sądu Powiatowego aktu urodzenia skarżącej, wyczerpuje przewidziany w art. 29 powyższej ustawy stan faktyczny będący hipotezą tego przepisu, uzasadniającą jego zastosowanie w sprawie.
Elementami zaistniałego w sprawie stanu faktycznego były bowiem sporządzone dwa akty urodzenia skarżącej, a więc akty stwierdzające to samo zdarzenie i dotyczące tej samej osoby.
W takim przypadku, z mocy powołanego przepisu, powinnością właściwego organu jest unieważnienie jednego z aktów.
Unormowanie w przedmiocie unieważnienia aktu nie przewiduje ograniczeń podyktowanych ze względu na podstawę sporządzenia aktu, w szczególności nie wyłącza unieważnienia aktu sporządzonego na podstawie postanowienia sądu.
Mając przy tym na uwadze istnienie w niniejszej sprawie - sporządzonego zaraz w dniu urodzenia skarżącej - oryginalnego pierwotnego aktu stanu cywilnego z dnia 7.12.1929 r., nie obciążonego wadą uzasadniającą jego unieważnienie, tudzież okoliczność, że drugi, późniejszy akt z 1951 r. sporządzony został przy błędnym założeniu braku aktu oryginalnego, nie budzi zastrzeżeń zniesienie - przez unieważnienie - tego drugiego aktu urodzenia.
Nie może odnieść skutku zarzut skarżącej, ze zaskarżona decyzja narusza powołane na wstępie postanowienie Sadu Powiatowego z dnia 6.06.1951 r.
Rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji dotyczy bowiem wyłącznie aktu stanu cywilnego sporządzonego przez organ administracji i nie odnosi się ono do samego postanowienia Sądu z dnia 6.06.1951 r.
W konkluzji stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
Z tych względów, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, należało oddalić skargę jako nieuzasadnioną.