Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 5 sierpnia 1997 r., V SA 1739/96

Teza

Brak konieczności wykazania się uprawnieniem do lokalu, czy to samoistnym /najemca, właściciel/, czy o charakterze pochodnym /podnajemca, osoba bliska najemcy/, nie oznacza jednak, że przesłanką zameldowania na okres dwóch miesięcy jest wyłącznie fizyczna obecność w lokalu.

Jest rzeczą oczywistą, że uprawniać do zameldowania może jedynie przebywanie na zasadach zgodnych z prawem.

Wyłączone są sytuacje będące następstwem naruszenia posiadania, czy też wręcz przestępstwa polegającego na naruszeniu miru domowego /art. 171 Kk/. Nie można bowiem czerpać uprawnień z zachowań sprzecznych z prawem, a samowoli nie może sankcjonować instytucja czasowego zameldowania.

W konsekwencji należy przyjąć, że przesłanką zameldowania na okres dwóch miesięcy jest tylko pobyt legalny, zatem za wiedzą i zgodą osoby uprawnionej do dysponowania lokalem.

Sentencja

1. oddala skargę.