Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 3 października 1997 r., V SA 1757/96

Sentencja

1. oddala skargę.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę za bezzasadną. NSA stwierdził, że dla rozstrzygnięcia sprawy zasadnicze znaczenie ma charakter wykładni jaką dla polskich organów celnych mają interpretacje Rady Współpracy Celnej w Brukseli /obecnie Światowej Organizacji Celnej - WCO/.

Bezpośrednią przesłanką podpisania w dniu 15 grudnia 1950 r. w Brukseli międzynarodowej konwencji o utworzeniu Rady Współpracy Celnej, była idea zharmonizowania różnorodnych systemów celnych. Zgodnie z art. III lit. "d". konwencji, do kompetencji Rady należy m.in. udzielanie zaleceń zapewniających jednolitość interpretacji i stosowania konwencji zawartych w wyniku jej działalności, jak też konwencji w sprawie nomenklatury przy klasyfikacji towarów w taryfach celnych i konwencji w sprawie wartości celnej towarów.

Do konwencji o utworzeniu Rady Współpracy Celnej Polska przystąpiła na podstawie oświadczania byłej Rady Państwa z dnia 6 czerwca 1974 r., oraz oświadczenia rządowego z dnia 30 marca 1978 r. /Dz.U. nr 11 poz. 43 i 44/.

Zobowiązanie do przestrzegania konwencji sprawiło, że interpretacje dokonywane przez Radę nabrały dla krajowych organów celnych charakteru wykładni wiążącej, która winna być uwzględniona w toku orzekania o klasyfikacji celnej, oraz o wymiarze należności celnych.

Z tego względu NSA uznał, że taryfikacja produktu "Clinacox premix 0,5 procent", dokonana przez organy celne przy uwzględnieniu interpretacji Rady Współpracy Celnej, była prawidłowa.