Wyrok WSA w Warszawie z 4 czerwca 2004 r., V SA 1769/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 4 czerwca 2004 r.

Sprawa

sprawy ze skargi I. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej Port Lotniczy w W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści postanowień z dnia [...] i [...] listopada 2002 r. wszczynających z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia prawidłowej wartości celnej towaru - uchyla zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. Nr [...] do [...]

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska-Szary (spr.), Sędzia WSA - Irena Kudiura, Sędzia NSA - Stanisław Kaliński
- Beata Smulska protokolant

Uzasadnienie

Postanowieniami z dnia [...] i [...] listopada 2002 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia prawidłowej wartości celnej towarów (leków) objętych dokonanymi przez I. sp. z o.o. w W. zgłoszeniami celnymi wymienionymi w tych postanowieniach.

Pismem z dnia 9 grudnia 2002 r. Spółka I. wniosła wyjaśnienia do wszczętych postępowań oraz zwróciła się do organu celnego na podstawie art. 23 § 8 Kodeksu celnego o wskazanie przyczyn kwestionowania przez Urząd Celny prawidłowości ustalenia wartości celnej i przewidywanego przez Spółkę zastosowania art. 23 § 7 Kodeksu celnego.

W dniu [...] stycznia 2003 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. wydał postanowienie Nr [...] do [...], w którym postanowił wyjaśnić wątpliwości co do treści postanowień z dnia [...] i [...] listopada 2002 r. wszczynających z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia prawidłowej wartości celnej towaru objętego zgłoszeniami celnymi wymienionymi w tychże postanowieniach. Jako podstawę prawną wskazał art. 216 § 1 w zw. z art. 215 § 2. art. 219 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego.

W uzasadnieniu postanowienia zawarł szeroką polemikę z merytorycznymi wyjaśnieniami składanymi przez stronę w toku postępowania celnego i przedstawił swoje stanowisko w sprawie wartości celnej importowanych przez Spółkę leków.

Dyrektor Izby Celnej Port Lotniczy w W., po rozpatrzeniu zażalenia Spółki I., postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji z dnia [...] stycznia 2003 r. W uzasadnieniu Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że organ I instancji działał zgodnie z przepisami prawa i dołożył starań do wyjaśnienia wątpliwości co do treści postanowień o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia prawidłowej wartości celnej importowanych przez stronę leków.

Powyższe postanowienie Dyrektora Izby Celnej Port Lotniczy w W. i poprzedzające je postanowienie organu I instancji zaskarżyła o Naczelnego Sądu Administracyjnego I. Sp. z o.o. w W. wnosząc o stwierdzenie ich nieważności ewentualnie uchylenie.

Skarżąca zarzuciła naruszenie następujących przepisów prawa:

• art. 121 § l Ordynacji Podatkowej poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych;
• art. 122 Ordynacji Podatkowej poprzez niepodjęcie wszelkich działań do ustalenia stanu faktycznego sprawy;
• art. 180 oraz art. 187 § l Ordynacji Podatkowej poprzez niedokonanie pełnej i wnikliwej analizy zebranego i dostarczonego przez Spółkę materiału dowodowego;
• w sposób rażący art. 216 § 2 Ordynacji Podatkowej poprzez rozstrzygnięcie w treści postanowienia o istocie sprawy będącej przedmiotem wciąż toczącego się postępowania.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej Port Lotniczy w W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekając w sprawie na podstawie przepisów ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona, bowiem zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji zostały wydane z naruszeniem prawa.

Stosownie do art. 215 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) organ podatkowy, który wydał decyzję na żądanie strony lub organu egzekucyjnego wyjaśnia w drodze postanowienia wątpliwości co do treści decyzji.

Podstawową przesłanką wydania postanowienia w trybie art. 215 § 2 Ordynacji podatkowej jest zatem wniosek strony lub organu egzekucyjnego o wyjaśnienie wątpliwości co do treści rozstrzygnięcia, przy czym organ podatkowy powinien uczynić zadość żądaniu uprawnionego podmiotu tylko w sytuacji, gdy rzeczywiście istnieje potrzeba wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji., powodująca trudności w ustaleniu zakresu obowiązku lub przysługującego uprawnienia.

Konieczność wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji zachodzi wówczas, gdy jej treść jest sformułowana w sposób niejasny, budzący wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia

Wyjaśnienie "wątpliwości" polega zatem na swoistej wykładni, czy też interpretacji użytych w decyzji niezrozumiałych bądź niejasnych sformułowań lub pojęć.

Zadaniem organu podatkowego, przy zgłoszeniu żądania przewidzianego w art. 215 § 2 Ordynacji podatkowej, jest wyłącznie zbadanie, czy rzeczywiście treść decyzji budzi wątpliwości w kontekście wywodów, o których mowa wyżej.

W badanej sprawie nie zostały spełnione przesłanki z art. 215 § 2 Op, bowiem strona – I. Sp. z o.o. w W. - nie złożyła wniosku o wyjaśnienie wątpliwości co do treści rozstrzygnięcia zawartego w postanowieniach z dnia [...] i [...] listopada 2002 r. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia prawidłowej wartości celnej importowanych przez stronę leków.

W piśmie z dnia 9 grudnia 2002 r. Spółka I. złożyła swoje wyjaśnienia do wszczętych postępowań oraz zwróciła się do organu celnego na podstawie art. 23 § 8 Kodeksu celnego o wskazanie przyczyn kwestionowania przez Urząd Celny prawidłowości ustalenia wartości celnej i przewidywanego przez Spółkę zastosowania przez organ art. 23 § 7 Kodeksu celnego. Strona nie zgłaszała żadnych wątpliwości co do treści postanowień o wszczęciu postępowania celnego.

Stosownie do przepisu art. 23 § 8 Kodeksu celnego przed ustaleniem wartości celnej na podstawie art. 25-29 organ celny wyjaśnia zgłaszającemu, na jego pisemny wniosek, przyczyny zastosowania § 7, wyznaczając termin na złożenie wyjaśnień.

Wyjaśnienia te nie odnoszą się do treści jakiegokolwiek rozstrzygnięcia i nie wymagają formy postanowienia. Wniosek oparty na przepisie art. 23 § 8 Kodeksu celnego nie dotyczy więc wątpliwości co do treści decyzji, a stanowi realizację zasady czynnego udziału strony w postępowaniu celnym.

W konkluzji stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji zapadły z naruszeniem art. 215 § 2 Ordynacji podatkowej

Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art.145 § l lit. c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.