Wyrok WSA w Olsztynie z 15 stycznia 2004 r., V SA 1859/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie

Rozpoznanie

w dniu 15 stycznia 2004 r.

Sprawa

sprawy ze skargi A Spółki z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" r. Nr "[...]" w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe skargę oddala.

Skład

Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Piskozub Sędziowie: Sędzia NSA del. do WSA Józef Waksmundzki (spr.) Sędzia WSA Andrzej Błesiński
Katarzyna Lenartowicz protokolant

Uzasadnienie

Jednolitym dokumentem administracyjnym SAD z dnia 4 maja 1999r. objęto procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym m. in. Towary zgłoszone jako " dodatki do żywności (stabilizatory spożywcze)" o nazwie handlowej Meyprogen IC 3104 i Meyprogen IC 3275 zaklasyfikowane do kodu PCN 3824 90 95 0.

W okresie od 20.11.2000r. do 14.12.2000r. funkcjonariusze Inspekcji Celnej przeprowadzili w siedzibie Spółki z o.o. A w O. kontrolę w zakresie obrotu towarowego z zagranicą za okres 1998-2000. W trakcie kontroli ustalono, iż przywożone przez Stronę preparaty o nazwie handlowej Meyprogen są mieszaninami chemikaliów z produktami spożywczymi lub innymi substancjami odżywczymi, w rodzaju stosowanych do przygotowania artykułów spożywczych.

Pismem a dnia 20.12.2000r., Spółka złożyła wyjaśnienia do protokołu kontroli, wskazując, iż importowane przez nią towary są substancjami obcymi w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 25.11.1970r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia, nie zaś produktami spożywczymi lub odżywczymi.

Postanowieniem z dnia 30.01.2002r. Dyrektor Urzędu Celnego wszczął postępowanie w zakresie klasyfikacji taryfowej preparatów, a następnie decyzją z dnia 4.03.2002r., uznał zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej towarów, o nazwie handlowej Meyprogen i zaklasyfikował je do " przetworów spożywczych gdzie indziej nie wymienionych ani nie włączonych":

• Meyprogen IC 3104 wg kodu PCN 2106 90 98 0
• Meyprogen IC 3275 wg kodu PCN 2106 90 92 0

Dyrektor Izby Celnej w O., po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, decyzją z dnia 10.04.2003r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Strona zaskarżyła decyzję organu II instancji do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie w zakresie towaru Meyprogen IC 3275.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła rażące naruszenie przepisów prawa materialnego tj. taryfy celnej a także Reguł 1, 3b oraz 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej.

W ocenie skarżącej, klasyfikacja produktu do pozycji 2106 pozostaje w sprzeczności z zebranym materiałem dowodowym, w szczególności z przedłożonymi przez skarżącą opiniami biegłych z dziedziny produkcji spożywczej. Zdaniem skarżącej właściwą klasyfikacją spornego towaru jest pozycja 3824.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w O. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty podniesione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji z punktu widzenia jej zgodności z obowiązującymi przepisami, sąd administracyjny nie dopatrzył się błędnej interpretacji i zastosowania obowiązujących przepisów prawa, ani też sposobu ustalenia faktów przyjętych za udowodnione w toku przeprowadzonego postępowania dowodowego.

Przy taryfikacji celnej wyrobu znaczenie rozstrzygające ma reguła określona w pkt 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, według której, dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji działów Taryfy. Z konstrukcji każdej z kolejnych reguł wynika, iż należy je stosować w kolejności numerycznej, co oznacza, że regułę 3a można zastosować dopiero wtedy, gdy klasyfikacji taryfowej produktu nie można dokonać według reguł ją poprzedzających. Zgodnie z tymi zasadami, kierując się regułą 1, organy celne dokonały klasyfikacji taryfowej substancji określanej mianem stabilizator spożywczy " Meyprogen IC 3275" do kodu 2106 obejmującego " przetwory spożywcze gdzie indziej nie wymienione ani nie wyłączone".

Polska taryfa celna przyjęła nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów, wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzoną w Brukseli 14 czerwca 1983r. (zał. do Dz. U. Nr 11, poz. 62 z dnia 7.02.1997r.).Zgodnie z postanowieniem art. 13 ust. 2 powyższej Konwencji, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1996r. na mocy oświadczenia rządowego z dnia 30.12.1996r. w sprawie przystąpienia przez Rzeczpospolitą Polską do Międzynarodowej Konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, Polska administracja celna jest zobowiązana do stosowania powyższej Nomenklatury Scalonej w obrocie towarowym z zagranicą.

Zgodnie z art. 280 i 283 Kodeksu celnego o zaklasyfikowaniu towaru do określonej pozycji taryfy celnej decyduje wyłącznie organ celny, kierując się zasadami określonymi ww. Scalonej Nomenklaturze Określania i Kodowania Towarów. Opinie biegłych są pomocne wówczas, gdy zachodzą wątpliwości dotyczące ustalenia tożsamości towaru, a nie tak jak w sprawie niniejszej, ustalenia klasyfikacji taryfowej. W ocenie Sądu przyjęcie przez organy celne obu instancji, że przedmiotowy towar kwalifikuje się do poz. 2106 a nie do poz. 3824 co wnosi strona, nie budzi wątpliwości. Organy administracji obydwu instancji w sposób przekonujący wykazały, że przedmiotowy towar jest środkiem przeznaczonym do spożycia. Powyższa klasyfikacja jest zgodna z ustalonym stanem faktycznym sprawy, oraz z zasadami klasyfikacji taryfowej.

Całokształt przedstawionych okoliczności upoważnia do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a argumentacja faktyczna i prawna przedstawiona w uzasadnieniu w pełni zasługuje na akceptację. Z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, opierając swoje rozstrzygnięcie na treści art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. " Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", skargę jako bezzasadną postanowił oddalić.