Wyrok WSA w Olsztynie z 17 lutego 2004 r., V SA 2060/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 17 lutego 2004 r.

Sprawa

sprawy ze skargi J. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia "[...]" r., Nr "[...]" w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego: I. Stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz utrzymującej ją decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia "[...]" r., II. Zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz J. S. kwotę 10 (dziesięć) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 0.

Skład

Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska Sędzia NSA Józef Waksmundzki (sprawozdawca) Asesor WSA Katarzyna Matczak
Romualda Gumińska protokolant

Uzasadnienie

Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia 31 grudnia 2001 r., Nr "[...]" na podstawie art.127 § 3 i 105 § l kpa oraz art. 4 ust. 5 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i ZSRR (Dz. U. Nr 87, poz. 395 z późn. zm.) po rozpoznaniu wniosku J. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał w mocy decyzję własną z dnia 19 października 2001 r. Nr "[...]" o umorzeniu postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu decyzji podano, że zgodnie z art. 4 ust. 5 pow. ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i ZSRR (Dz. U. Nr 87, póz.395 z późn. zm.) wnioski o przyznanie uprawnienia do świadczenia osoby zainteresowane mogły składać do Kierownika Urzędu do dnia 31 grudnia 1999 r., strona zaś złożyła swój wniosek w dniu 8 marca 2001 r. W związku z tym organ administracji orzekł jak wyżej.

Powyższą decyzję J. S. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący stwierdził, że nie był zorientowany, iż wnioski o przyznanie świadczeń pieniężnych w trybie cytowanej wyżej ustawy należy składać w określonym terminie. Podniósł, że jest on w trudnej sytuacji materialnej. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga jest zasadna aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej wskazano. Otóż Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 17 czerwca 2003 r. stwierdził niezgodność art. 4 ust.5 cytowanej na wstępie ustawy z art.2 i art. 32 ust. l Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że niekonstytucyjność przepisu działa ex tunc, od daty wejścia w życie zakwestionowanego przepisu w rozpoznawanej w sprawie wskazanego w podstawie zaskarżonej decyzji.

W tych okolicznościach należy uznać, że zaskarżona decyzja została wydana bez podstawy prawnej i w związku z tym na zasadzie art. 145 § l pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" orzeczono jak w wyroku.

Należy nadto wyjaśnić, że mimo iż skarga wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, to zgodnie z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. " Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", właściwym do rozpoznania sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie.