Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 19 marca 1996 r., V SA 232/95

Teza

1. Nie sposób przyjąć, by rozporządzenie Ministra Finansów wydane w celu wykonania innej niż prawo celne ustawy miało regulować problematykę dotyczącą materii prawa celnego.

Przyjęcie takiej koncepcji powodowałoby, iż każda zmiana regulacji dokonana przez organ władzy wykonawczej powodowałaby zmiany w sferze praw i obowiązków podmiotów gospodarczych dokonujących obrotu towarowego z zagranicą, sferze zastrzeżonej dla regulacji ustawowej.

2. Dla objaśnienia zakresu pojęciowego "środków trwałych" nie należy sięgać do innych poza regulacją celną unormowań prawnych, lecz poszukiwać jego wyjaśnienia w dziedzinach życia, z których zostały zaczerpnięte.

Sentencja

Skargę oddala.

Uzasadnienie

Stosownie do postanowień art. 14 ust. 1 pkt 39 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. nr 75 poz. 445 ze zm./ w brzmieniu ustalonym art. 32 ustawy z dnia 16 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym /Dz.U. nr 60 poz. 253 ze zm./ zwolnieniu od cła podlegają środki trwałe stanowiące przedmiot wkładu niepieniężnego podmiotu zagranicznego z zastrzeżeniem nieodstępowania przez okres 3 lat licząc od dnia odprawy celnej.

Cytowany przepis określa przesłanki, których łączne spełnienie stwarza możliwość skorzystania przez stronę ze zwolnienia od cła.

Mają one charakter zarówno podmiotowy jak i przedmiotowy.

Podmiotowy, bo nie każdy podmiot może z takiego zwolnienia skorzystać, a tylko podmiot zagraniczny będący członkiem spółki z udziałem zagranicznym.

Pozostałe wymagania dotyczą sprowadzonego z zagranicy przedmiotu. Winien on stanowić przedmiot wkładu niepieniężnego do kapitału zakładowego; mieć charakter środka trwałego.

Prezes Głównego Urzędu Ceł odmówił uznania przedmiotowego towaru za środki trwałe, gdyż nie odpowiada on łącznie wszystkim przesłankom przypisanym tej instytucji w par. 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 marca 1992 r. w sprawie składników majątkowych uznanych za środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, zasad i stawek ich amortyzacji oraz trybu i terminów aktualizacji wyceny środków trwałych /Dz.U. nr 30 poz. 130 ze zm./ (...) wydanego na podstawie art. 15 ust. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania /Dz.U. nr 21 poz. 86 ze zm./. Zgodnie z upoważnieniem ustawowym miało ono regulować kwestie odnoszące się do problematyki podatkowej dla potrzeb ustalania kosztów uzyskania przychodu.

Zarówno prawo podatkowe jak i prawo celne należą do tej samej gałęzi prawa administracyjnego, obejmującej daniny publiczne, to jednak zawarta w nim definicja środka trwałego została skonstruowana dla wskazanych wyżej wąsko rozumianych celów ustalenia kosztów uzyskania przychodów przez osoby prawne podlegające podatkowi dochodowemu i w ocenie składu orzekającego nie może być traktowana jako regulacja uzupełniająca w sferze prawa celnego.

Rozporządzenie jest wydawane jedynie na podstawie upoważnienia zawartego w ustawie i w celu wykonania tej ustawy /art. 56 ust. 3 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. (...).

(...) Wprawdzie system telewizji kablowej po jego wybudowaniu stanowi środek trwał (...) jedna cech takich nie posiadają użyte do budowy sieci materiały.