Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 17 lipca 2001 r., V SA 281/01

Sprawa

sprawy ze skargi Mikayel G. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 lutego 1999 r. (...) w przedmiocie odmowy udzielenia wizy pobytowej i wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - oddala skargę.

Teza

Pod pojęciem "ład i porządek publiczny" /art. 13 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach - Dz.U. nr 114 poz. 739/ rozumie się przestrzeganie norm prawa polskiego i stosowanie się do nich.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Cudzoziemiec Mikayel G. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23.03.1999 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody z dnia 11.12.1998 r. o odmowie udzielenia wizy pobytowej z terminem ważności do dnia 20.05.1999 r. i orzekającą o wydaleniu ww. z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Organy administracji publicznej obu instancji jako podstawę materialnoprawną decyzji wskazały art. 13 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 52 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach /Dz.U. nr 114 poz. 739/ i stwierdziły, że cudzoziemiec w Polsce przebywał nielegalnie i nie posiadając stosownego zezwolenia wykonywał pracę zarobkową w firmie żony.

W skardze Mikayel G. wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji wydanej z naruszeniem art. 77 par. 1 Kpa, art. 47 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 1997 r., art. 8 Konwencji o ochronie podstawowych praw i wolności obywatelskich z 1950 r. oraz art. 23 i art. 24 Paktu praw politycznych i obywatelskich z 1966 r.

Skarżący podnosi, że jako osoba ubiegająca się równolegle o nadanie statusu uchodźcy obecnie w Polsce przebywa legalnie.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w odpowiedzi na skargę wnosi o jej odrzucenie z uwagi na to, że Mikayel G. w momencie składania wniosku o udzielenie wizy pobytowej na terytorium RP przebywał nielegalnie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga na uwzględnienie nie zasługuje. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dawał dostateczne powody do odmowy udzielenia Mikayel G. wizy pobytowej z ważnością - jak wnosił do 20.05.1999 r.

Art. 13 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach /Dz.U. nr 114 poz. 739 ze zm./ należy do kategorii przepisów dla organu wiążących. Oznacza to, że jeżeli ustalony stan faktyczny sprawy odpowiada treści przepisu - skutek jest określony w przepisie, a organ nie ma wyboru co do treści rozstrzygnięcia.

Art. 13 ust. 1 pkt 9 ustawy o cudzoziemcach stanowi: Cudzoziemcowi odmawia się wydania wizy, wydaną wizę unieważnia lub odmawia wjazdu do Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli jego wjazd lub pobyt są niepożądane ze względu m.in. konieczność ochrony ładu i porządku publicznego. Pod pojęciem "ład i porządek publiczny" rozumie się przestrzeganie norm prawa polskiego i stosowanie się do nich. Skarżący w sposób uporczywy te normy lekceważył i ich nie przestrzegał. Jak sam podał do protokołu w dniu 4.12.1998 r. do Polski ostatni raz wjechał 15.03.1998 r. na podstawie paszportu i zbiorowego vouchera ważnego na 7 dni. Pozostając w Polsce od dnia 15.03.1998 r. do złożenia wniosku w dniu 9.11.1998 r. o nadanie statusu uchodźcy, przez ten okres przebywał nielegalnie. Skarżący skutecznie swego zachowania nie może usprawiedliwiać nieświadomością, gdyż wcześniej był w Polsce. W okresie od 24.11.1995 r. do 17.04.1996 r. przebywał na terytorium RP bez ważnej wizy i bez zameldowania. W dniu 24.04.1996 r. otrzymał decyzję Wojewody z nakazem opuszczenia Polski.

Wniosek cudzoziemca o nadanie statusu uchodźcy decyzją z dnia 9.11.1998 r. został załatwiony odmownie. W związku z ubieganiem się o status uchodźcy otrzymał wizę do dnia 22.11.1998 r. Z uwagi na to, że termin jej ważności upłynął w niedzielę Sąd uznał, iż w momencie składania wniosku o wydanie wizy w dniu 23.11.1998 r. Mikayel G. przebywał w Polsce legalnie - dlatego nie uwzględnił wniosku o odrzucenie skargi zawartego w odpowiedzi na skargę.

Cudzoziemiec po wydaniu decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy, a dwa dni przed złożeniem wniosku o wydanie wizy pobytowej zawarł związek małżeński z obywatelką polską, a w dniu 2.02.1999 r. z tego związku urodziło się dziecko. Choć wydarzenia te są niezwykle ważne, jednak przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności - zachowań skarżącego - nie dają podstaw do podważenia stanowiska organów. Konsekwencją odmowy udzielenia wizy jest wydalenie z terytorium RP.

Zupełnie na marginesie zauważyć wypada, że pobyt skarżącego, już od dnia 24.11.1998 r. nielegalny już dawno objął okres, o jaki ubiegał się o wizę pobytową.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ skargę należało oddalić.